تو این ایام با کوچکترین خبر یا صدایی آدم استرس میگیره دست خودمونم نیست چیکار کنیم نی نی آسیبی نبینه خیلی نگرانم که نکنه چیزیش بشه

من به خاطر بچه فرار کردم با مامانم امدیم شمال صدایی نیس اینجا ولی همسرم و بابام تهران هستن به خاطر شغلشون دلمون پیششونه خدا فقط خودش کمکمون کنه احساس افسردگی میکنم

فقط توکلت به خدا باشه من خودم تو این جنگ همسرمو از دست دادم حتما قسمت منم همین بوده امیدم به دخترمه قرآن هم بخونی خیلی آرومت میکنه

منم همش نفسم بالا نمیاد تپش قلب میگیرم هر چی نفس عمیق میکشم فایده نداره کاشکی دیگه تموم بشه بخدا دیونه شدیم

😔😔😔