سلام خانوما دخترم دیوونم کرده
بیش از حد بهونه گیر و نق میزنه مدام درحال گریه کردنه و پرخاشگره
مدام وصله به خودم وارد جمعی میشیم میچسبه بهم و اصلا نه جدا میشه نه میذاره من کاری کنم با هیچکس هم ارتباط خوبی نمیگیره حتی پدر بزرگ مادربزرگاش
واقعا خستم عصبیم کرده چقدر یه بچه میتونه گریه کنه مگه ؟ از هیچ جا و هیچ چیزی لذت نمیبره با بچه های اطرافشم مدام دعوا داره و فقط میخواد حرف حرف اون باشه خیلی ساعات محدودی در روز حالش خوبه و خوب بازی میکنه
کسی بچش اینجوریه؟ راه حلی داره؟

دختر منم فقط میگه نههههه
نههههه
با همه اینجوریه
روابط اجتماعی صفر
نمیدونم چیکار کردم چه کم کاری کردم تو تربیتش که اینجوری شده
فقط با مامان خودم یه ذره اخلاقش خوبه و دقیقا همین که گفتی با بچه های اطرافیان میخواد همش حرف حرف خودش باشه
میبرمش پارک با بچه ها بازی نمیکنه
بچه ها میان سمتش ولي ماهلین همش میگه نههههه
کسی جرأت نداره نزدیکش بشه
خسته شدیم هم خودم هم همسرم
مثلا از در خونه میزنم بیرون همسایه میبینمش میگه سلام کوچولو این جیغ میزنه نهههه
میگن چشه میگن هیچی
ابروی ادمو میبرن
بخدا تو فکر روانشناسم. موندم چیکار کنم

چقد دختر منو گفتی واقعا همینه ک گفتی تک تک حرفات

دخترمنم همینه حتی حیلی بهونه میکنه شکمم درده یاکمرم یاسرم یامریضم یا جیشم میسوزه یا مرتب بریم دستشویی تاشب میشه ده سال پیرمیشم واقعا درکت میکنم انکار دخترابشدت بهونه گیرترن خیلی پیرشدم پسرم نفهمیدم کی ماشالله بزرگ شد الان همش توخونه ایم افسردگی گرفتم

پسر منم روز ب روز پرخاشگرتر میشه جدا ازاینکه میچسبه یه سره درحال کتک کاری با هرکسی یجا میریم بزور باید بیارمش خونه همش باید داد بزنم نکن نزن بشین ینی زهرمارم میکنت ای کاش ارتباط نمیگرفت اینم همش درحال کتک کاری میزنه ک طرف بیوفته دنبالش بره قایم شه ینی عاشق دنبال بازی

دختر من جدیدا بدترم شده میرم بیرون نمیاد خونه باید با گریه بیارمش از خونه ام کسی بخواد بره بیرون نمیزاره فقط جیغ و گریه میچسبه به من ببخشید حتی سرویسم بزور میرم

بچه های من مدام گریه گریه مدام چسبیدن باکسی ارتباط نمیگیرن هیچجانمیتونم برم کسی میادگریه گریه..رد دادم

بچه منم دائم درحال گریس

حتی با پدرشم گاهی خوبه