چقد کلافه م ای خدا
از روز اول ج ن گ اومدم خونه ی پدرم
یزدان خواب و خوراکش خراب شده
خودم عذاب وجدان دارم مامانم پاش درد میکنه
خودم دلم واسه خونمون تنگ شده
اما اجازه نمیدن برگردیم همسرمم میگه بشینیم فعلا.
واقعا کلافه‌م دستشون درد نکنه جز زحمت هیچی واسشون نداریم اما دوس دارم برگردم


بچه شیرخشک پوشک پدر مادر

منم توهمین شرایطم 😔کدوم شهرید خودتون؟من از کرج اومدم رودسر خونه مامان اینا

تهران بودی؟

ما که از اول جنگ با اینکه تهرانیم ولی موندیم خونه هیچ جا نرفتیم اینجا که هرروز و هرشب میزنه

وای پسره من اصلا دیگه شبا نمیخوابه شلوغی همه بیدارن اونم تا صبح بیداره

مثل من دقیقا پسرمم انقد نق میزنه

منم همینجور بود شرایطم ولی هم خودم کار میکردم کمک مادرم تو کارای خونه هم شوهرم هربار می‌رفت بیرون میمد یه چیزی می‌خرید ولی ۲ روز برگشتم دیگه واقعا هیچ جا خونه آدم نمیشه

شهر ما رو سومین روز زدن دیگه نزدن یه بار دیگه م یه هفته پیش تقریبا ولی بیرون شهر. من میگم دیگه نمیزنن چون بیشتر از یک ماهه گذشته

منم دقیقا شرایط تورو دارم اتفاقا الان با خودم میگفتم چقد دلم واسه خونم واسه روزمرگیایه تکراریم تنگ شده

منم دقیقا تو شرایط توم داغونم بخدا