این ترس بعد از تنها شدن و رفتن کمکی و خونه نبودن همسر و تصور بدترین اتفاقات و... طبیعیه؟
صبحا که از خواب پا میشم انگار قراره بدترین اتفاقات رو تجربه کنم و نتونم هیچ کاری کنم و... ولی وقتی یکم پیش میره اوکی تر میشم
اینا طبیعیه یا برم دکتر؟؟؟
خدایا شکرت برای مادرشدن ولی خداییش بار روانی و روحی مامان شدن خیلی سخت و زیاده درعین حال شیرینه🥲🥲

فک کنم طبیعیه
چون منم مثل توعم دقیقا
میدونی بخش نا خوداگاه مغز هنوز مونده تو قسمت قبل بچه
مغز هنوزم نتونسته قبول کنه ک دیگه مثلا اون ازادی راحتی که از بدو تولد داشتی مثلا نیس زمان میبره
میدونی چرا قدیمیا نداشتن چون کنارشون چند نفر دیگه بود ن ب عنوان کمکی بلکه ب قول خودمون فرصت فکر کردن نداشتن همش کار یا با اون حرف میزدن
مثلا ماکه بیشتر تنهاییم فکرمون میره این سمت
نمیدونی چقدر زمان میبره ولی من هنوز نتونستم ب خودم بقبولونم که مادر شدم
زمان میبره تا مغز بعد چندین سال ب شرایط جدید عادت کنه یا جسما عادت کردیم ولی مغز هنوز زمان میخواد

اره عزیزم. طبیعیه. من 6ماه طول کشید تا تونستم خودمو پیدا کنم😅

بعد از سه سال هنوز سخته برام فکر میکنم چون تنهایی به همه چیز فکرم میره ولی کسی که پیشمه مغزم درگیر فکرای الکی نمیشه به نظرم ما هیچ‌ وقت نمیتونیم به قبل از بچه دارشدن برگردیم کلا یه ادم دیگه شدیم

منم همینجور به محض اینکه شوهرم میره بیرون استرس شدید میگیرم همه اش بهش زنگ میزنم زود بیا خونه

ای وای عزیزم
میفهمم چقدر سخته.
منم روزای اول بعد زایمان اینطوری بودم بعد کم کم خوب شدم خداروشکر
بنظرم حتما یک مشاور یا روانشناس برو گلی. نذار بیشتر اذیت بشی

منم سه ساله همین ک مبره بیرون حس میکنم تنهاترینم🥲ی حس عجیبی دارم اول صب انرژی م میره دلم میخاد پیشم باشع

وای دقیقااا مثل من
۸ماهه دیگ ولی صبحا ک میخاد بره سرکار و ازاینکه تنها قراره باشم حس میکنم دیوونه میشم😢اصلا هم نمیتونم عادت کنم