۷ پاسخ

همه چیزایی ک نوشتن درسته و ی چیزم من اضافه کنم یه تفکر اشتباهه ک فکر میکنن بچه نباید گریه کنه ینی تا گریه میکمه بگردم دنبال مشکلش سریع حل کنم تا گریه ش بند بیاد . بچه ی ذره هم گریه کنه اشکال نداره چیزیش نمیشه حتما ب این معنی نیست ک مشکل خاصی داره و باید در لحظه حل شه انقدر رو گریه کردنش حساس نباش

روزای اول خیلی سخته من حاظرم بمیرم ولی بر نگردم ب ۴۰ روز اول😫

حتما کمک بگیر از اطرافیانت خودتو نابود نکن بعدم از چیزایی که کارتو راحت میکنه استفاده کن مثل گهواره برقی یا نبود ساده بعد پستونک اگرخیلی گریه میکنه ببر دکتر قطره های مختلف امتحان کن برای کولیکش
خودتم برنامه ریزی کن تا وقت گیر آوردی واسه خودت استفادش کن یا بخواب یا کارای شخصیتو انجام بده
ببین اول اولویت به خودت فکرکن فقط خودت غذای مقوی بخور ماهیچه و کباب و اینا قرص های مولتی و آهنتو حتما بخور ومیوه و آب میوه بخور و تا وقت گیر آوردی بخواب

اخای ببین چرا کولیک یا رفلاکس
ببرش دکتر
مادر شدن همینه تقریبا تا اخرش😁

طبیعیه عزیزم این حجم از خستگی
خب تو داری یه بچه ای رو بزرگ میکنی که همه چیزش ناشناختس فعلا برات و باید کلی سختی و خستگی بکشی تا رو روال بیوفتی
اما اگر کسی دورت هست ازش کمک بگیر که دیگه به خودت انقدر فشار نیاری

کم کم عادت میکنی گلم
توکلت به خدا باشه

حق داری خسته باشی روزای اول حتی برا انجام کارهای واجب شخصیت تایم کم میاری اما هر روز بگذره شرایط بهتر میشه مطمئن باش

سوال های مرتبط