حس ناکافی بودن دارم،حس میکنم مادر خوبی نیستم برای بچم،تو سن بدیه ،کنجکاوه،جای اینکه درکش کنم مدام دعواش میکنم بهش میگم نکن،حس میکنم تو سری خور شده نمیتونه از حقش دفاع کنه،الان که خوابه نمیتونم جلو اشکامو بگیرم،واقعا از عمق وجودم ناراحتم😭

گاهی هممون از کوره در میریم و این طفل معصوم ها رو دعوا میکنیم
این به معنای مامان بد بودن نیست ماهم انسانیم و دچار اشتباه میشیم باید سعی کنیم خودمون رو اصلاح کنیم

هممون روانیم بخدا

ولی تقصیر بچهام هست غیر قابل کنترلن

وای منم دقیقا اینجوریم نمیدونم من خیلی عصبی شدم یا همه همینن بدم از خودم میاد قرصای جلوگیری هم که ميخورم بدتر عصبيم كرده حس ميكنم ولي واقعا بچم خيلي بهانه گير شده يه اشپزي نميذاره بكنم همش بايد بغلم باشه تمام پام رگاش زده بيرون از بس بغلمه امروز طوري سرش داد زدم كه گريه كرد

منم خیلی داد میزنم دعواششش میکنم😔

🥺🥺🥺🥺🥺