دیروز صبح یهو با این اعصاب و حال خراب خودم بعد از دست دادن پدرم گفتم نلا چه گناهی داره این بچه من و پدرش بزرگترین تکیه گاهشیم و زمان های طلایی زندگیشو نباید نابود کنم انگار دست رو زانوهام گذاشتم و بلند شدم
یهو تصمیم کرفتم پستونک و شیشه شیر که این مدت نتونستم بخاطر حال خودم بگیرم ازش خیلی غصه خوردم بچم دوسال عادت له خوردن شیشه شیر و پستونک داشت چند بار پشیمون شدم گریه کرد و دنبال شیر بود
ولی به خودم غلبه کردم شکستم تو خودم ولی باز جمع کردم خودمو
شب هم سالکرد ازدواجمون بود همسرم گفت بریم شام بیرون اول گفتم نه بعدش گفتم اخرش چی من داغونم ولی باید خودمو جمع کنم گفتم بریم
رفتیم شام خوردیم موقع برگشت گفتم بریم پارک نلا تاب بازی کنه و شانس من تاب کنار یه کوچولو مثل نلا بود که پدر بزرگشو میخواست تا تاب بده بغض گلومو گرفت نادخود آگاه دلم هوای بابامو کرد دلم برای نلا که عاشق بابام بود سوخت که جرا نباید این لحظه تجربه کنه
خیلی حالم بد شد میخوام محکم باشم بخاطر نلا ولی نمیدونم جرا این غم انقدر سنگینه که داره منو از پا در میاره
پدر کوه برای بچه انگار پشتم خالی شده 😢😔

غم خیلی بزرگیه
قران بخون تا اروم شی
ولی باید به این فک کنی تابوده همین بوده
مرگ جزوی از زندگیه و زندگی درجریانه
زندگی استپ نمیخوره تا تو حالت بهتر شه
همه این رفتارهاتم طبیعیه
مانع عزاداری خودت نشو
هرجا دلت گرفت گریه کن ولی بعدش دوباره دست بزار رو زانوهات و بلندشو
فقط باید به خودت زمان بدی همین

من ۸ سالم بود پدرم تو آتیش سوزی جلو چشمای من سوخت و فوت کرد روزی نیست یادم نیاد روزی نیست ک حسرت نبود پدر مادر و نخورم الانم جدیدا خیلی بیشتر میرم ب گذشته این خیلی بده این غم و برا خودت بزرگ نکن چون اگ نگذری ازش ب خیلی حال بدی دچار میشی روح پدرت شاد اما بچسب ب بچت بهش برس و سعی کن خیلی کشش ندی ناراحت نشو اینجوری میگم چون من هم غم پدر و تجربه کردم هم مادر خیلی ام افسرده ام نمیخوام ب حال من دچار بشی عزیزم

خدا رحمتشون کنه گلم
من دقیقن درکت میکنم این چیزی که به هیچ عنوان فراموش نمیشه حتی آتیش سوختنت هم کم نمیشه ولی به مرور فقط یادمیگیری که دیگه نیست ولی همیشه و هرلحظه تو ذهنته منم ۵ ساله پدرم و رو تو سانحه تصادف از دست دادم وقتی ۱۷ سالم بود🥺

عزیزم میدونم سخته ولی مراقب دخترت باش چون ممکنه آسیب ببینه
تو این سن خیلی براش بده