۳۲ پاسخ

نه به هیچ وجه
چون بچه دوم اعصاب فولادی و جیب پر پول میخواد

حوصله نوزاد ندارم
وضعیت اقتصادی جامعه
وضع امنیت و جنگ و آینده نامعلوم

ن هیچ وقت ب بچه دوم فکر نمیکنم
چون نه امنیت جانی داریم ،ن امنیت اقتصادی داریم ن امنیت شغلی نه هییییییچ‌چیزی ک بشه اسمشو امنیت گذاشت

چون حتی شیرخشک هم گیرش نمیاد بخوره بنده خدا بیاریم چ کنیم
نگین شیر خودتو بده بعضیا دکتر منعشون میکنه میگه نباید شیرخودتو بدی

من آوردم😄
ولی به نظرم اگر کسی بچه اولش خوب و نرمال هست رفتارش توی سن پایین
دومی رو بیاره خوبه
اما اگه بچه اول رفتارهای بدش زیاده صبر کنه اولی بزرگ بشه بعد تصمیم بگیره برای بچه دوم

اول به خاطر اینکه نمتونم از نظر جسمی و روحی تحمل کنم واقعا
دوم اصلا حوصله و اعصابش ندارم
سوم تو این مملکت هیچ اینده ای ندارن واقعا نه اقتصاد درست درمونی هست نه امنیت مناسبی

تو این شرایط بد مملکت بچه گناه داره بیاری والا

بدبختش نکنم.

پدر و مادر در قبال هر بچه ای که میارن مسئولن
الان شرایط جامعه جوریه که اوردن بعدی از دید من اشتباهه
من خودم تک بچه بودم و مشکلی نداشتم

به خاطر شرایط مملکت دست نگه داشتم اگه همه چی اکی شه میارم

پول. اعصاب. همراهی همسر
هیچ کدومو ندارم

هم اینکه با شوهرم خوب نیستیم
و بعد شرایط اقتصادی ولی دلیل محکم ترش اولی هست

با این شرایط مملکت عمرا

چون سرکار میرم و دوس ندارم به خاطر بچه از موقعیت شغلیم عقب بیوفتم و یه دلیل دیگشم اینکه دوس دارم پسرم تو رفاه بزرگ بشه حسرتی تو دلش نمونه الان که یدونس کاملا میتونیم ساپورتش کنیم ولی بچه دوم بیاد نمیدونم که میتونیم جوری بزرگشون کنیم که آب تو دلشون تکون نخوره و آینده قشنگی داشته باشن یا نه

هرگزززز
چون دیگه اعصاب بچه ندارم
دلیل بعدیش هم گرونیه

تجربه زایمان سخت، افسردگی بعدش، گرونی، اعصاب ضعیف، و دلایلی دیگر

زایمان سخت_گرونی_مستاجری _افسردگی بعدش بقولا_جنگ و جدل مریضی اعصاب و حوصله صفر دخترم انقد اذیتمممم میکنه ک بنظرم کلا ظلمه بچه ی دوم اوردن

من هم بخاطر شرايط الان
هم نگرانم كلاس اول نتونم به پسرم برسم

اعصاب ندارم .
شوهر م خیلی بیشعور
از این زندگی خسته شدم ‌‌‌‌....

میترسم اعصاب ندارم گرونیه
خونمون طبقه۵ بدون اسانسورع
ولی دخترم خیلی دلش میخواد همبازی نداره

نه مگراینکه خطایی رخ بده هم دیگه حوصلم نمیکشه همه اون مراحل ودوباره طی کنم هم اینکه تواین اوضاع بتونیم یه بچه روسروسامون بدیم هنرکردیم بچه های الان مثل قدیم نیستن باهوشن وپرتوقع دوست دارن همه چیزداشته باشن

تو‌ایران نباید حتی ب چه‌فکر کرد جه برسه ب دومی

اول اینکه شوهرم یه فرد بی مسئولیته دوم هم بیماری خودم سوم هم شرایط مملکت نمیزاره به بچه دوم فکر کنم خدا یه دونه ام رو برام حفظ کنه

💔💔💔

والا من نظرم ب تک فرزندیه
اما ب نظرم کسی که بچه دوست داره اگر شرایط زندگی در حد معمولی باشه بیاره
ببین جنگ و ناارومی و شرایط بد همیشه بوده تو این مملکت هشت سال جنگ بود ۹۰درصد دهه شصتی ها نسل جنگ ان بعدشم شرایط افتصادی اگه نرمال باشه بقیش خدا میرسونه
خودمم اگر نظرم ب تک فرزندی ب خاطر وابستگی شدید خودمه ب. سرم حس میکنم بچه دوم بیارم پر حقش ظلم میشه نمیتونم مثل اولی دوستش داشته باشم شاید اشتباه کنم ولی فعلا حسم اینه

واریکوسل

زندگیمون تو بهترین حالته،چرا باید نظم و‌تعادلش رو بهم بزنیم😬😬
همسرمم زیادی به شاه وابست،میگه طاقت ندارم به یه بچه دیگه محبت کنم و شاهان بهم غمگین نگاه کنه،میترسه از چشمش بیوفته😆 اخه واقعا هم رابطشون خیلی خاصه
در کل هم انتخابمون تک فرزندی بوده ‌ اما دوستای خوبی داره پسرم

پول میخواد تازه پسرم دوست نداره میخواد یکی یه دونه باشه خداروشکر

من عاشق نوزادا هستم عاشق بوی بهشتیشون خیلی دوس دارم یکی دگ بیارم ی سال پیش سقط کردم بدنم خیلی تحلیل رفت هنوز ب خودم کامل نیومدم

برعکسشم بپرس بیبین چی میگن😅

چون از بارداری تا همین الان بی نهایت اذیت شدم، فکر نکنم کسی مثل من اینقدر سختی کشیده باشه، بخوام تعریف کنم تا صبح طول میکشه

بچه دوم الان تو شکمم
اشتباه هم کردم باید زودتر اقدام میکردم

سوال های مرتبط