پارت بیست و هفت مادرم صدیقه

ماها دخترای صدیقه خانوم بودیم ،نمیتونستیم با کسی بحث کنیم .حاضر جوابی بلد نبودیم .
اصل زندگی مامانم این بود که می‌گفت مامان اون بده تو خوب باش
ماها خیلی اذییت شدیم تا بتونیم یاد بگیریم حرف بزنیم و حقمون و بگیریم


فرزند پسر دختر بارداری زایمان نوزاد پوشک شیر خشک پستونک

خدا برای این افریته خوش نخاد

فقط میتونم بگم الهی بمیرم براتون چیا کشیدین از دست این زن روانی، مادرت ساده بود خیلی🥺🥺

فکر میکردم فقط مادر من و بچه هاش این مدلی بوده آنقدر دنیا بهمون درس داد ک دیگ ن دلی مونده ن کمری برای راست شدن چیزای پیش پاافتاده که هر مادری ب دخترانش یاد می‌داد ما خودمون یاد گرفتیم با شکنجه شدن روح روانمون

اخ از دل مادرت دل تو دلم نیطت تا بقییشو بخونم