تحربه زایمان طبیعی من
پارت پنج
تا ساعت هفت هی ماما ها میومدن معاینه میکردن میگفتن سر بچه پایینه ولی انگار وارد کانال رحم نشده دیدم دارن با بخش اتاق عمل هماهنگ میکنن که احتمال یک سزارین اورژانسی وجود داره (منو میگفتن) حقیقتش هم خوشحال بودم هم ناراحت خوشحال واسه اینکه از این وضعیت بد راحت میشم ناراحت واسه اینکه پیش خودم میگفتم من شب تا صبح درد طبیعی کشیدم الان مجبورم دردای بعد سزارینم تحمل کنم
ساعت شد هشت ماما اومد بالا سرم گفت هروقت دردت اومد زور بزن خدایی تا اون موقع من اصلا حس فشار و زور نداشتم ولی یک دفعه احساس کردم دارم مدفوع می‌کنم ماما اومد باز معاینه کرد گفت سر بچتو دارم میبینم بریم رو تخت زایمان
با ویلچر بردنم اونجا گفت پاهاتو باز کن و وقتی باز انقباض داشتی زور بزن
حس کردم مامائه دستاشو کرده تو واژنمو بازشون کرده گفتم چرا دستاتو کردی تو من
گفت من نیستم شونه های بچه ته یه دفعه پایینو نگاه کردم دیدم بچمو گرفته تو دستاش باورم نمیشد این بچه من باشه چون دردم هنوز تموم نشده بود
فقط گریه میکردم بهش میگفتم ممنون که بچمو بدنیا آوردی
دخترمو گذاشت رو شکمم گفت بگیرش ولی من اینقد خسته بودم که جون گرفتن بچه رو نداشتم جفتم رو که گفت یه سرفه بزنم تا در بیاد
بعد بردنش رو تخت دیگه ای و مامائه گفت باز بیخسی میزنم واسه بخیه
گفتم مگه شکاف خوردم گفت خودم بریدم
یه ده دیقه طول کشید تا بخیه ش تموم شه
منم هی گریه میکردم
بعدم بردنم تو اتاق ریکاوری و همون خانم ماما اومد دستشو کرد تو نافم و فشار میداد درد خیلی بدی بود ولی میگفت تحمل کن تا هرچی بقایا هست در بیارم یکم اونجا موندم بعدم گفتن با ویلچر میری بخش زنان

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط