سلام مامانا. دخترم اولین تجربه بارداریمه ولی هنوز خیلی احساس خاصی ندارم😅 نگران میشم که تکون هاش دیر بشه و حواسم بهش هست و سیسمونی رو با نهایت ذوق و سلیقه و گرونی خریدم براش، اما وقتی توی اینجا احساس خیلی خاص و مادرانه مامانای باردار رو میخونم،میبینم من چرا انقد شیفته و عاشق موجود درونم نیستم؟🥲خیلی از این بابت عذاب وجدان دارم🩷💔

چون بارداری اولت هست منم سر پسرم موقع بارداری احساس خواصی نداشتم خوشحال بودماا لحظه شماری میکردم برا دیدنش برا وسایل هاش ذوق میکردم ولی الان که برای بار دوم باردارم یه حس دیکه دارم که قابل توصیف نیست

من باوجود اینکه بارداری دوممه احساس خاصی ندارم، همش نگرانم نکنه نسبت به دخترم احساس خاصی نداشته باشم البته ناگفته نماند که برای پسرمم اینجوری بودم ولی وقتی دنیا اومد تا الان که ۸ سالشه من عاشقشم

اولین بار که بغلش کنی کلا میشی یه ادم دیگه 🥹

عزیزم طبیعیه منم سر دوتا بارداریا قبلیمم اینجوری بودم ولی به محض اینکه بچت بدنیا میاد انگارهمه دنیا یه طرف بچت یه طرف .خیلی حس قشنگیه

منم مثل توام عزیزم😕تنها نیستی😆
باورت میشه من حتی با دخترم حرفمم نزدم
حتی تا حالا دخترم خطاب نکرده بودم 😱🤦‍♀️🤣

منم دقیقا مثل توام اتفاقا یه جا خوندم مطلب در موردش من و تو عادی تریم نسبت ب اینایی ک هنوز بچه رو ندیدن خیلی احساسی برخورد میکنن .
اولا ک هنوز ندیدیم بچه رو و ارنباط گرفتن با کسی ک ندیدیش و هیچ حتی نمیدونی چ شکلیه سخته دوما بارداری و مادر شدن اذیت خیلی زیاده اینم بی تاثیر نیست درسته مادر شدیم ولی من ب شخصه مثلا از اینکه انقدر بدنم ماه هاست تحت فشاره ناراحتم ….در کل به خودت سخت نگیر

طبیعیه عزیزم منم اوایل همینجوری بودم الان یکم بهتر شدم وقتی بدنیا بیاد مهرش به دلت میشینه

منم دقیقا همینطوریم عزیزم.. زبونی هم قربون صدقه ش میرم و کم و بیش باهاش حرف میزنم ولی حس مادرانه ندارم اصلا

سلام عزیزم
دقیقا منم😞

من گاها باهاش صحبت می کنم و قربون صدقه اش می رم