۵ پاسخ

عزیزم تایپیکاتو خوندم متوجه شدم منظورتو
اتفاقا ادمایی شبیه تو مادرای خوبی میشن چون سختیایی ک کشیدنو دیگه به بچشون تحمیل نمیکنن

عزیزم اعتماد به نفست رو ببر بالا الان دیگه خودت مستقل شدی و خانواده تشکیل دادی . سعی کن بهش فک نکنی رفتار خودت و همسرت با دخترت برعکس اون محیطی باشه که توش بودی. مادر محیط خونه رو میتونه گرم نگرداره اصلا هم مقایسه اش نکن اینطوری تو ذهنت میمونه و تا وقتی شوهرکنه همش مقایسه اش میکنی و اونم عروسی کنه تو گهواره میاد میگه مامانم اینطوری بود 😂😂😂

منم هیچ دوستی ندارم
تو یه پله از من جلو تری همون یکی رو داری
واقعا بعضی روزا واسه نداشتن دوست میخوای های های گریه کنم 🤣خرم خرررر


بیا من دوستت میشم 🫂


راجب به مقایسه یاس هم با این بچه های تنبلی که ما داریم تا دو سالگی تیمارستانی‌ نشیم عالیه واقعا🤣


ولی در‌کل مادر خیلی خوبی هستی شک نکن فقط خودت و دوست داشته باش 🥰

از امروز شروع کن
که اول خودتو دوست داشته باشی
دوم به خودت عشق بورزی
سوم ببخشی خانوادت رو که زخم زدن بهت میتونی بنویسی همه اونچیزایی ک اذیتت میکنن و بعد پاره کنی
رها کن برن
و بعد خودتو بساز
دخترت یا پسرت ی مامان قوی بااعتماد نفس و شاد میخواد
نسل ماها اکثرا از خانواده ریاد خیر ندیدن
حالا هرکس ب طریقی
ما باید سعی کنیم نسل بدون طرحواره و زخم پرورش بدیم😍

مقصر خانوادتن بنظرم باید با یه دوست پیدا کنی یه گوش شنوا و همدم یاهم باید با همسرت رفیق باشی یا بری روانشناس چون این ریشه ای ک تو کودکی داشتی ممکنه ب اینده بچت صدمه بزنی گلم روانشناسی خوندم فقط میتونم بگم برو روانشناس هم اروم میشی حالت بهتر میشه هم دنیا رو یجور دگ میبینی

سوال های مرتبط