من به شخصه ترجیح میدم تا 6 الی 7 سالگی با بچه هام باشم بعد انشاالله دوباره برگردم به کار بیرون 6 ساعت البته الان روزی2 الی 3 ساعت کار می کنم
چون بچم الان به من نیاز داره به امید خدا بزرگ بشه دیگه کمتر وابستگی داره

قطعا بچه ای که ۷ سال صبح تا شب بودن شما رو تجربه کرده و هر وقت میخواسته بودین اتفاقا براش خیلی سخت تره نبودنتون حتی یک ساعت، اگه بچتون پسر باشه این خیلی میتونه شکل متفاوت تری از وابستگی باشه
و یک نکته ی دیگه ای که هست تو هر کاری که باشین بعد از ۷ سال دیگه به اون جایگاه سابق نمیتونین برگردین، حتی اگه کار خودتون باشه

بستگی به شغلتون داره. کار دولتی که نمیتونی ول کنی بگی ۶ سال دیگه میام😃

ولی بنظرم از سن پایین به شرایط عادت کنن بهتره تا اینکه بعد ۶-۷ سال یهو بذاریشون بری .. بازهم به چالشهای خاص خودتون برمیخورین، هرچی زودتر به شرایط عادت کنه بهتره

من چون حقوقم خوب بود دلم نمیاد کارمو ول کنم چون دیگه تو شهر ما با این حقوق کار گیر نمیاد از طرفی دلم نمیاد بچم رو بزارم برم سرکار
واقعا دوراهی سختیه

بستگی به کارت داره.کار دولتی بعد ۹ ماه باید برگردی یا تا دوسال مرخصی بدون‌حقوق بگیری.مگه اینکه کار واسه خودت باشه.مثلا سالن زیبایی داشته باشی یا از این‌جور چیزا

خوبه که شغلتون این امکان رو میده‌. اکثر خانم های شاغل بعد از ۹ ماه یا باید برگردن یا باید خانه داری رو انتخاب کنن چون ممکنه بعد از ۶ سال نتونن اون موقعیت اولیه رو دوباره بدست بیارن.

شغلتون چیه؟