سلام عزیزان
روزتون بخیر🌺
چند روز پیش با محمدمهدی جانم بالاخره رفتیم دیدن گل دختر دوستم..
با گل و عروسک🌿😊
یه مسأله ای که منو اذیت میکنه اینه که حس کردم خیلی نتونستم مادر خوبی باشم و بهش توجه کنم😐
دختر دوستمو بغل کردم و باهاش هی صحبت میکردم و پسرمم نگاه میکرد فقط ..
حواسم بود هر از چندگاهی هم از پسرم تعریف میکردم و ولی اون گارد خودشو گرفته بود و ارتباط نمی‌گرفت زیاد ..دو باری هم گریه کرد اونجا..که دوستم گفت زهرا برو پیش محمدمهدی اذیتش نکن..
حالا اومدیم حس عذاب وجدان دارم که واقعا من بهش توجه نکردم یا چی؟مادر کافی نبودم براش؟
شما تو این شرایط چه میکنید؟
ولی حقیقتا سخته با بچه مهمونی دوستانه رفتن😏

زهرای قشنگ من😍😘
عزیزدلم اصلا این فکرو نکککن مسلما بهههترین مادری

نه عزیزم مشخصه که تو مادر کافی بودی و همیشه صدتو میذاری برای محمد مهدی جونم❤️

بچه ان احساس حسادت مخصوصا وقتی داری به یه بچه دیگه توجه میکنی کاملا عادیه

منم توی مراسم خاکسپاری برادر زاده متوفی رو گرفتم در حد نیم ساعت گندم مدام میگفت اجی منم بغل کن دست منم بگیر میگفت اجی من دوست دارم منم محکم بغلش کردم گفتم تو دختر منی نفس مامانش داره گریه میکنه من دستشو گرفتم گم نشه د

خانم خانما
خوشتیپ جان
نه بنظرم واقعا ربطی به مادری کردن ما نداره بچه ها تواینجور موقعیتا همین واکنش رو دارن و واقعا طبیعی
بیشتر احساس خطر میکنن چون نمیتونن درک کنن که قرار نیست با یه بوسه و بغل مادرشونو باکسی تقسیم کنن

❤❤❤😍

نه عزیزم پسرا کلا حسودن

هر چند کامل مشخص نیس اصلا حس کردم خودمم

وای چقد چهرت شبیه منه ی لحظه حس کردم خودمم😅

اتفاقا بچه هایی که محبت زیاد میبینن رو اون شخص خیلی حساس میشن
من الان بچه بزرگم وقتی به بچه کوچیکم توجه زیادی کنم اینطور میشه
یا مامانم بیاد دختر کوچولومو بغل کنه دختر بزرگم میگه مامان جون منو دوست داشته باش
در حالیکه مادرم جونش به جون دختر بزرگمه
پس الکی خودتو اذیت نکن گلم

در هر صورت کوچکترین توجه حساسشون میکنه