چقدر بعضی بچه ها خوبن واقعا و باب دل مادرشون
دیشب مهمونی بودیم دختر بزرگم که سه سال و ده ماهشه ، حتی یک دقیقه ننشست ،و دائم در حال بازی و سرک کشیدن به همه جا بود.
موقع شام هم نیومد پیشمون با هم شام بخوریم ، سرگرم بازی با اسباب بازی بود.
درحالیکه نوه ی خواهر شوهرم ماشاالله یک گوشه میشینه ، و از زمانیکه سفره پهن شد تا آخر نشست قشنگ غذاشو خورد ،البته اون ۵سال و نیمه س
ولی از بچگی همینطور بود ،موقع غذا سر سفره میشینه
اما دختر من نه

عزیزم حدیث هم داریم بچه باید در خردسالی بازیگوش باشه تا در بزرگسالی صبور بشه. اینکه بچه آروم بشینه یه جا مشکل داره نه بچه ای که شیطنت میکنه

خب ببین من الان دو تا بچه دارم یه ده ساله یه دوساله .‌‌ از اول همگی با هم سر سفره یا میز عذا خوردیم جداگونه غذا ندادم ب دخترم تا اداب میز و سفرع رو یاد بگیره قاشق و چنگال دادم دستش تا بلد باشه ..‌ ابشو با لیوان ساده میدم نه نی دار تا بلد باشه ..‌ جایی هم میریم سفره ک پهن میشه میاد میشینه غذاشو میخوزه دست و صورتشو میشورم اگر لباسشم لکی چیزی باشه عوضش میکنم .‌‌ دوباره موقع خوردن میوه میاد میوه ای تو دلش هست برمیداره میده دستم براش پوست میگیرم میخوره ..‌ باید از اول خودت خوب و بد رو یاد بچت بدی .‌ هی بخای بگی الان کوچیکه الان کوچیکه ب خودت میای تا دیگه از دستت رفته

پسر منم همینطوریه و وقتی تو جمعی هستیم که بچه های دیگه هم هستن ناخوداگاه هم خودم هم بقیه مقایسه میکنن ولی خب من پذیرفتم که همه ی بچه ها مثل هم نیستن قطعا اونها هم یک ویژگی هایی دارن که دقیقا باب میل مامانشون نیست ولی ما فقط همون چندساعتی که دیدیمشون جلو نظرمونه

دختر بزرگه من الان پنج سالشه از اول عین عروسک کوکی بود بشدت حرف گوش کن و آروم. سر سفره آنقدر ناز می‌نشست. الانم
ولی نگمممممم از پسرم ده ساااال پیر شدم

عین پسرمن لحظه ای یه جا بندنمیشه

دختر داداش منم مثل نوه ی خواهرشوهر شماست
بچه های خودم مثل بچه ی شما
من باید مدام بدوام رد بچه هام دو لقمه بذارن دهنشون
زنداداشم ظرف غذا رو از جلو دختر داداشم برمیداره که زیاد نخوره