هر وقت به روزها و ماههای اول بعد از زایمانم فکر میکنم قلبم میگیره. خیلی تنها بودم. خواهرم تازه ازدواج کرده بود و همش خونه پدرشوهرش بود. مامانم پا درد و کمر درد داشت نمیتونست زیاد کمکم کنه. شوهرمم همش میرفت رو مخم. هر وقت دخترم گریه میکرد میگفت چی خوردی بچه رو اذیت کرده. شب و روز گریه میکردم. هر وقت میرفتم حموم به خودکشی فکر میکردم. دخترمم کولیک و نفخ شدید داشت. همش گریه میکرد. بیست و دو کیلو وزن کم کرده بودم. بعد سه ماه رفتم روانپزشک. الان دارو میخورم. خیلی بهترم. فقط اون روزها از ذهنم پاک نمیشه. همش فکر میکنم خانواده‌ام تو روزهای سخت زندگی‌ام اونجور که باید، حمایتم نکردن. همه بهم میگفتن لاغر شدی، زیر چشمهات رفته تو، خوشگلیت دیگه رفته. یه ناراحتی عمیقی از اطرافیانم دارم که فکر کنم تا آخر عمرم یادم نره.

عزیزم
چقدر سخت
ولی بدون تو تنها‌نیستی متاسفانه اینجا هیچکس حال تازه مادر رو درک نمیکنه حتی اونایی ک خودشون قبلا زایمان کردن و مادر شدن
فقط یادت باشه هیچکس کمکت نمیکنه فقط خودتی و خودت قوی باش به خاطر دخترت

همه کسایی ک اینجان همینن همه کسی درکشون نکرده منم کسی درکم نکرد هرچی گفتم حالم بده من ناراحتم هیچکس نفهمید بارها بارها ب خودکشی فکر کردم حتی الانم گاهی بش فکر میکنم مخصوصا وقتی پسزم زیاد می‌ره رو اعصابم

دقیییقا درکت میکنم
نداشتن حامی خیلی سخته
منم همینطور
همش میگم اون موقع که باید هیچکس کمکم نکرد و الانم انگار باهاشون لج دارم اگه بخوان کمکی کنن میگم نه

منم بعدزایمان قرص میخورم عزیزم منم خیلی حساس شدم احساس میکنم همه تنهام گذاشتن

خوبه واسه شما ۴ ماه طول کشید واسه من ۸ ماه تمام و یک ماهم قبل زایمانم گرفتم تقریبا ۹ ماه هنوزم دارم گاهی وقتا
ولی منم بدم میاد دلم میگیره
من که این آخریا به فکر خودکشی افتادم
خداروشکر که هوا خوب شد یک چند باری بیرون رفتم یکم بهتر شدم

عزبزم چقدطول کشید خوب شدی
من الان شب که میشه تپش قلب میگیرم بشدت حالم بد میشه 😞

عزیزم منم همین طوربودم خانواده ام دوربودند منوشوهرم بودیم تاهشت ماه ازمن دوری میکردفقط بچه شبهاخواب نداشت دلش نمیدونم برابچه میسوخت یابرامن بلندمیشدبچه روبغل میکردتوخونه میگشت تامن صبحانشوآماده میکردم میخوردبچه رونگه میداشت تامن وضومیگرفتم نمازصبح میخوندم دیگه میرفت سرکار