میشه بگید مقصر کیه و دلیل بیارید؟ چرا میگید من مشکل روانی دارم؟ وقتی میگم محبت که نداره توهین میکنه ازش کینه دارم

پوشک
شیرمادر
بچه
مادر
شیرخشک
پوشک
پستونک
شیشه شیر
شیر شب
زایمان
بارداری
سزارین
زایمان طبیعی
بارداری
واکسن۱۸ ماهگی

من یکبار نظر دادم توپیدن بهم .ولی بازم میگه
من با یه مردی زندگی میکنم که سرد و بی روحه محبت اصلا بلد نیست چیه .زن رو بلد نیست
وقتی یار و همراهم نیست و من تنهای عالمم
خب معلومه به مرور عصبی و فرسوده میشم
وقتی مهر و محبتی نیست و مجبورم به ادامه زندگی طبیعیه که روح و روانم داغون باشه
من هیج محبتی از شوهرم ندیدم و اخلاق خودم مهرطلب بوده انقدر سرکوب شد احساسم که از زندگی زده شدم .من درکت میکنم.

ببین عزیزم من کاری به نظر بقیه ندارم ، خیلی وقته تو دوستام هستی و همیشه تاپیکاتو میخونم ، تو یک زنی که از شوهرت احترام و محبت نمیبینی
شوهرتم بدجور کتکت زده و طبق تاپیکای قبلت هنوزم که هنوزه ازت معذرت خواهی نکرده و بی احترامی هاش ادامه داره
من شخصا میگم مقصر تو نیستی
یک زن رو مرد وابسته به زندگی میکنه ، این مرده که میتونه زن رو سر شوق بیاره و خونه زندگیش پرانرژی باشه
حتی خوندم تو سعی میکنی تنها باشین تا باهم حرف بزنین ولی همسرتون مایل نیست بچه رو بزاره جای دیگه تا تنها باشین
من هیچ موقع نمیگم مقصر تویی ، این زنایی هم که دائم میان زیر تاپیکات میزارن که بخاطر بچت باید ببخشی فازشونو نمیفهمم ، همونایین که دائم دارن از سمت شوهر تحقیر میشن کتک میخورن و ذره ای برا خودشون ارزش قائل‌ نیستن
آخه وقتی شوهر تلاش نمیکنه برا حفظ رابطه و حتی معذرت خواهی رو‌ کسر شآن می‌دونه زن چجوری میتونه رابطع رو درستش کنه
همه چی تو زندگی باید دوطرفه باشه

خب حالا بگیم حق باتوعه چیزی از زندگیت درست میشه یا برعکس؟؟تا وقتی دوتاتون نخواین زندگی همیطو سرد و بی روح پیش میره

عزیزم حق باتوعه ـ
چون کتک زده
حرف این زنای شوهر ذلیلو ولش
اینا دوس دارن همیشه زیرپای شوهر له بشن

صددرصد حق با توعع بمونی ک ی آدم روانی زندگیت و زهر کنه بهت خوب کاری کردی موندی اگرم روزی ب غلط کردن افتاد تعهد محضری بگیر غلط اضافه کرد ببری دادگاه

شاید خیلی مدارا کردی و نشون دادی ک نقطه ضعفت بچش این طوری می‌کنه این سری دعواتون شد ب نظرم تا پای طلاق برو اگ آدم شد برگرد از راهت اگ نه ادامه بده و خودتو نجات بده

ببین عزیزم شما ک میگی مراقیب بچت هستن پس نگرانی نمیتونی داشته باشی به خاطر همون بچت هم ک شده جدا شو عزیزم روان خودت مهم تره همین طور بچه چند سال دیگ کامل دعواهاتون و می‌فهمه رو روشون تاثیر داره تازه شما خودت حقوق داری خیلیا موندن تو زندگی چون حمایت مالی ندان

من تاپیکای قبلتو نخوندم
درجریان زندگیت نیستم

ولی اگه کتک زدنش فقط همون سال قبل بوده
الان رفتارش خوبه جبران کرده برا خودتو بچت..کینه نکن

تو زندگی همه یه مشکلی هس
همه ادما یه ایرادی یه رفتار بدی دارن
خیلی ازهمین خانما تو زندگیشون این کتک و چکو دعوارو داشتن..

بخاطر بچه و زندگیتون بهم دیگه فرصت بدین
باهم مهربون باشین..شاید درست شد

عزیزم آدم مگه از زندگی چی میخواد محبت وآرامش و احترام من خودم مادیادت یه درصدم برام مهم نیست اگه اینایی که گفتم ازهمسرم نبینم نمیتونم باهاش کنار بیام شماهم حق داری گلم ولی سعی کن به خاطر کوچولوتونم شدم یه فرصت به همسرت بده شایددرست شد

خودتونو خسته نکنین. یا گرفته ما رو یا فقط منتظره بقیه ایشونو تأیید کنن

درخواست دوستی میدین؟

عزیزم هزاران بار گفتیم ک واقعا ما درکتون میکنیم واقعا خیلی سخته یه زن محبت نبینه ولی خب ..ما میگیم بخاطر بچت یه فرصت بده اگ نمیدی زوج درمانی برین مشاور..

دیگه داغونش کردی پدرشو دراوردی بابا چقد کینه داری شوهرته دشمنت که نیست همش بفکر تلافی و اذیتی خوب صبری داره

ب نظرم با یه روانشناس صحبت کن اون دفیق میگه باید چیکار کنی.. اگر خواستی شماره تراپیست خودمو میدم بهت عالیه

مشکل همسرت بچه ننه بودنشه براش مهمه پیش خانواده اش ۲۰بگیره هرچی میگن چشم بگه یه غلام بله چشم قربان گو خانواده اس
اگه تو چیزی درخواستی خلاف اونا بگی وبخوای قشقرق بپا میکنه
حالا شکرخدا حس میکنم خانواده اش زیاد بدنیستن
من خانواده همسرم زیاد مداخله میکنن وهمسرمم خیلی بهشون گوش میده

عزیزم در دعوای زناشویی هیچ برنده ای وجود نداره شما عمق مساله تون مسائل مالی هست اینکه شما جقدر خرج میکنید یا همسرتون که پیش خودش میگه چرا خانمم هم اندازه من درامد داره ولی بیشتر خرجها با منه. خلاصه بگم توافقتون رو باید انجام بدید بحث و قهر و دعوا مساله ای رو حل نمیکنه فقط مسایل با میمونند.
فکر بچه هم باشید که بین مسائل شما قرار گرفته. اگر فکر میکنی مدام تو ذهنت فکر و مسائل مختلف میچرخه برو پیش روانپزشک یا انلاین دارو بگیر (امروزه همه به دارو نیاز دارن مخصوصا مادرها) بعد در ارامش مساله رو حل کنید اگرم میبیند نمیتونید و کنار نمیاین دیگه مشاوره شاید کمکی کنه.
در تعجبم شما تازه به بچه های مردم هم درس زندگی و راهنمایی و اموزش میدید؟؟؟ اول از خودمون باید شروع کنیم

عزیزم من متوجه نشدم الان بعنوان قهر رفتی خونه پدرت؟؟
قصد شما از رفتن به خونه پدرت چیه؟؟جدایی یا تنبیه؟؟؟؟

اول کامل فکراتو کن بعد خونتو ترک کن.
شما چنددرصد همسرت رو دوست داری؟؟؟
بدون همسرت میتونی زندگی کنی؟؟
شما مسول یک کودک هم هستین اگه دست ب زن داره باید ازش تعهد بگیری و برگردی.
این مهم نیست که حق با کیه.
چون من خودم نمیدونم قضیه چیه و گزاشتی رفتی.اگه همسر و فرزندت رو دوست داری شما خانم هستید یکم کوتاه بیا و بهمراه همسرت بخاطر بچتون به مشاوره برین.
با قهر و صحبت نکردن مشکل شما حل نخواهد شد.قهر های مکرر عادت خواهد شد. یعنی اگه هی قهر کنی و هی برگردی اقا مطمعن میشه که با هر بار قهر و ترک منزل شما باز هم بررمیگردید.

همه راه ها رو برو اگه دیدی نه هیچ امیدی نیست خانه را ترک کن.اونم با قانون وقواعد خودش تا بهتون مهریه و نفقه تعلق بگیره

سلام عزیزم ،واقعامشکلاتی ک داری می‌نویسی واقعیه یافیکه؟اگه واقعیه واقعاباورنمیکنم یه آدم چطورمیتونه اینقدرعقده ب دل بگیره،
الان شمایه نفرنیستی عزیزم،شمامسئول زندگی فرزندی ک ب دنیاآورده ام هستی،خواهش میکنم اگه میخوای زندگی خیلی خوب وپرازآرامشی داشته باشی کینه وکدورت وازخودت دورکن،بخاطربچه ات،توهرخونه و زندگی مشکل هست بخدا،شخصاخودمن شده بارها توبحث ودعوام با همسرم خیلی چیزا به هم گفتیم ،ولی یه ساعت بعد همه چی یادمون رفت،ب آینده بچه ات فکرکن،فردا دچارمشکل روحی روانی میشه،عشقم گهواره جای درستی واسه مشورت گرفتن نیست ،بهتره مشکلاتت وبایه مشاوردرمیون بذاری
واست آرزوی سلامتی و زندگی پرازآرامش میکنم،یاحق

خیلیا رو دیدم که ازت ایراد میگیرن ولی عزیزم من درکت میکنم چون خودمم یه همسر به شدت بی‌عاطفه و سرد و عصبی دارم که تو این ۴سال زندگی منو هم داغون و عصبی کرده...

عزیزم بهم پیام بده تاپیک مو ببین