۱۲ پاسخ

منم به فرزند دوم اصلا فکر نمی‌کنم
اول از همه بخاطر شرایط ایران که هیچوقت درست نمیشه
دوم این که باید همه تمرکزم رو بزارم روی تامین صد در صدی همین یک بچم
سوم دیگه خودمم توانش رو ندارم از لحاظ روحی

چون دیگ نمیتونم دوبل استرس همه چیو تحمل کنم برای خودم هر اتفاقی بیوفته مهم نیس ولی تحمل ندارم اتفاق بدی برای بچم بیوفته حتی یه سرماخوردگی ساده وضع مالی و اقتصادی هم که نگم

دنیا پراز سختیه عذابه نمیخوام یه نفر رو به این عذاب تحمیل کنم

من دلم یه دختر هم میخاد، از لحاظ مالی هم مشکلی نیست، ولی حوصله ی دردسرهای بارداری و دکتر رفتن و زاییدن و نوزاد و واکسن و شب بیداری و مریضی و اینارو ندارم 😩 واقعا دیگه اعصابش نیس.
وزنمم تازه رسیده به قبل بارداریم و لاغر و خوش هیکل شدم. دیگه تحملش و ندارم. ☹️

من دیکه نمیخام بچه ایی بیارم . کلا تک فرزندی دوس دارم و همچنین دردسرهای بارداری و بچه داری از این داستانا تحملش ندارم . خدا همین یه دونه رو برامون حفظ کنه کافیه

برای من منطقی تره که از خودم بپرسم با کدوم عقل تو این کشور بچه آوردم
اگه به جواب این رسیدم به بچه دوم هم فکر میکنم

اول از همه با این وضع مملکت اصلا به دومی فکر نمیکنم
با وجود تمام سختی های بارداری و زایمان و حال بد بعد زایمان و درک نشدن ها و شب بیداری ها و واکسن و مریضی بچه و……خیلی دوست دارم دخترم تنها نباشه یه خواهر برادر دیگه داشته باشه
ولی اصلا مملکت درستی نداریم

قطعا بچه دوم باید تو تیمارستان بزرگ کنم
با این گندی ب کشورم زدن دیگه عمرا

من خودم تک فرزندم و پیشنهادش نمیکنم

دقیقا منم مثل تو هستم...با وضعیت اقتصادیم که دیگه اصلا شرایطش نیست

من قرار بود تک فرزند باشه ولی یهو وسط راه دوتا شدن اما دیگه سفت و سخت جلوگیری میکنم و اگ لازم باشه شوهرمم عقیم میکنم😂😂😂😂

سنم بالاست ۳۵ سالمه سره دخترم آرامش محض داستم تغذیم استراحتم خوب بود رفلاکس گرفت نابود شد دیگه ب دومی فک نمیکنم مالیش ب کنار ولی رفلاکسو اعتصاب غذارو نمیتونم تحمل کنم

سوال های مرتبط