منو دوستم همزمان بچه دارشدیم برعکس من که زودجوش میارم و عصبی میشم ولی اون خیلی صبوره
به شدت تو این مورد بهش حسودیم میشه
دلم خیلی میسوزه واسه پسرم که همچین مادری نصیبش شده
بچه مثل ماه میمونه هم خودش هم اخلاقش ولی بعضی روزا که سر ناسازگاری میذاره انقد خودم حرص میخورم هم خودم اذیت میشم هم بچه بدتر حرص و جوش میخوره
انقدر که مادر بدیم فکر میکنم حتی مادربزرگاش براش بهتر از من مادری میکنن


شیرخشک پوشک غذای کمکی

من همش این جمله ها تو ذهنمه و باعث میشه خودمو کنترل کنم با بچه
۱ اینکه اون تازه داره شروع میکنه این دنیا رو کشف کنه و هر چیزی براش جدید و جذابه
۲ اینکه من تنها پناه اونم ، حتی اگه من دعواشم بکنم باز اون می‌خواد بیاد تو بغلم که آروم بشه
۳ اینکه اگه با شوهرم یا کسی دیگه ای بحثی داشته باشم نباید سر بچم خالی کنم چون اون دلیل خشمم نیست

عزیزم رو خودت تمرین کن باید خوب باشی اون طفل معصوم چ گناهی داره

منم ب ادمای صبور حسودیم میشه

مقایسه خوب نیست قطعا توام بهترینی و بهترین کارارو برا بچت کردی و میکنی.اما توام سعی کن یکم اروم باشی این روزا میگذره زود من یه مدت خودمو اذیت کردم سر غذا نخوردنش خودم عصبی میشدم بچه کلافه میشد عوق میزد الان ارومم میگم خب بچم میلش نمیکشه دوتا قاشقم بسشه چهارتا قاشقم بسشه چرا هم خودمو اذیت کنم هم بچمو .درکل خواستم بگم واسه همه چی سعی کن اروم باشی اگه یه روز ماسگاره کارای خونه رو ول کن بین پیشش هرکار میخواد بکن تا اروم شه

پسر منم واقعا بچه خوبی شده الان اون اوایل ولی من بخاطر زردیش زود دنیا اومدنش کولیک های وحشتناکش خیلی عذاب کشیدم خیلییییییی

چقدر منی تو عزیزم