کسی بوده ک زود بچه دار بشه و بعد از بزرگ شدن بچش بتونه ی حرفه یا شغلو داشته باشه؟؟؟ یا درس بخونه؟
انقد میترسم بخام تو 20 سالگی خانه دار و خونه نشین بشم تا اخر عمرم 🥲...
خیلی دلم میخاد بتونم درسمو ادامه بدم ی شغلی داشته باشم ...
مادری خیلی حس قشنگیه اما دوس دارم تو زندگیمدیه کاریم واسه پیشرفتم کرده باشم نظر شما چیه؟ 🫠

پیشرفت کردن ففط به این نیست که بری سرکار
پیشرفت کردن یعنی اینکه از دیروزت یه قدم جلوتر باشی
من خودم دانشجو ارشدم
و قبل از ازدواجم سرکار میرفتم خرف ۲ سال پیشه.
واقعا الان با شرایط اقتصادی بخوای بری سرکار یه حقوق ناچیز میدنت که ۱۰برابرش داری زحمت میکشی اعصاب خردی و این چیزاشم بماند
بعد فکرش کن خسته کوفته میای باید به خونت برسی غذاتو اماده کنی بچهات برسی به شوهرت برسی واقعا سخته و بخوای همش مدیریت کنی اخرش از خودت میزنی نمیتونی از شوهرت و بچهات بزنی چون شوهرت غر میزنه و بچهاتم نمیتونی درست رسیدگی کنی
اگر بخوای قید خونت بزنی خب همیشه توهم و کثیفه و بخوای همشون درجه یک و عالی باشن مجبور میشی از خودت بزنی که خیلی بده.
میتونی دورهای انلاین شرکت کنی گلدوزی خیاطی دوره شمع سازی
هم مشغولی هم درامد داشته باشی برای خودته کسی نمیاد بالاسرت بگه چرا فلان شد چرا این شد حقوقت دیر و زود شه به خونه زندگیتم میرسی

سلام نرگس جان من این پیامت رو الان دیدم و پیام های دیگه ات رو هم نگاه کردم
انگار بچه داری خیلی کلافه ات کرده خدا قوت بانو
ببین من دوتا بچه شیر به شیر به دنیا اوردم با همسری که خیلی کمک نمیکرد و درامد ضعیفی هم داشت
ولی اون روزا گذشت
وقتی بچه ها ۷ و ۹ ساله بودن یه کاری رو شروع کردم
الان نزدیک پنج ساله دارم اون کار و انجام میدم و خداروشکر درامد خوبی دارم
میخوام بهت بگم به خودت سخت نگیر سعی کن خیلی خودت و اذیت نکنی از پیام هات مشخصه که همش عذاب وجدان داری و حس میکنی واسه‌ی بچه ات مادر خوبی نیستی
اصلا اینجوری فکر نکن چون چیزی ک از دستت برمیاد داری انجام میدی
یادت باشه کوچولو وقتی بزرگ تر بشه
یه مامان خوشحال و خوشگل و سرحال میخواد پس انقدر استرس نداشته‌ باش گلی جاان😘😘

اگه خواستی کار کنی
کاری رو پیدا کن و یاد بگیر که اختیارت دست خودت باشه
من بدون شناخت وارد پرستاری شدم ب شدتم پشیمونم زمان من اینترنت در حد امروز دست بچه ها نبود
دبیرامونم در حدی بودن ک حتی ما نمیدونستیم تست چیه و تا خرداد عادی رفتیم مدرسه تیرم رفتیم کنکور دیگه چ برسه شناختن شغل و سختیاش
و من وارد شغلی شدم ک براشون مهم نیست مریضی بچه کوچیک داری عزیزت فوت شده
دیگه باند بازی و از چشم و ابروی طرف خوش اومدنش بماند
روزی ک واردش شدم سالم بودم
حالا بعد از ۹سال کلی مریضی دارم ک همش از استرس و بی خوابی و گشنگی کشیدنای سرکاره

و تهش میگم خوش ب حال اونی ک دیپلم گرفت نشست تو خونه
و همه فگر میکنن زن شاغل خیلی خوشبخت و پولداره در حالی ک اینجور نیست

من بعد بدنیا اومدن دختر اولم دوره تتو رو دیدم ولی تخصصی از مربی تایلندی نه پیش این تتو ارتیست ها بعدم درآمد خیلی خوبی داشتم یه تایمی کار کردم خسته که شدم درسمو ادامه دادم کنکور دادم و قبول شدم فیزیوتراپی آخرشم ول کردم 😂🚬 فقط خواستم بگم میتونی و میشه ولی من کلا همیشه از این شاخه ب اون شاخه زیاد میپرم

من پسرم و ۲۱ سالگی به دنیا آوردم یک سالگیش شروع کردم به کلاس رفتن و دوباره رفتم دانشگاه الانم که دخترمو دارم ترم آخرم سخت بگیری سخت میگذره ولی تلاشتو بکنی همه چی شدنیه

همه چی به خودت بستگی داره، اگر دوستداری یه کاری یاد بگیری، درس بخونی حتما میتونی انجامش بدی. 🌸فقط اولش ممکنه خیلی خسته بشی، شرایطت فرق میکنه، بچه ات هست دوستداری اونم از وجود خودت بهره ببره، کارای خونه و همسرت هم در کنارش. من الان ۲۸ سالمه، دارم بعد از ده سال درس میخونم. پسرم امسال می‌ره اول، دخترمم چند وقت دیگه به دنیا میاد. تا ماه قبل آرایشگری هم انجام میدادم. من مدلم اینجوریه که دوستدارم کاری بکنم، یه چیزی یاد بگیرم، اصلا آدمی نیستم فقط غذا درست کنم و خونه تمیز کنم سریع و برم اینور و اونور بشینم. کارام رو تا بتونم جوری هماهنگ میکنم که بتونم با پسرم و همسرم وقت بگذرونیم. الویتم خودم و بچه و خونه زندگیمه. دوستدارم خودم بالا سر بچه و زندگی باشم تا جایی که میشه.گاهی وقتا خسته میشم، حوصله ندارم، ولی دیگه زندگی بالا پایین داره. حالا تو هم که نی نی به دنیا بیاد، یکم بگذره متوجه میشی چیکار‌کنی.🩷 سن و سالی هم نداری عزیزم . هنوز اول راهی. امیدوارم پر از قشنگی و شادی باشه این مسیر برات. 💐

اره زن داداشم ۱۸ سالش بود ازدواج کرد و بعدش زود بچه دار شد .بعدش که پسرش یه کم بزرگ شد رفت دانشگاه ازمون استخدامی اموزش پرورش داد .الان معلم هست ۴ ساله

من باردارم و دانشگاهمو میرم و درسمو میخونم حتی زایمانم و تاریخ امتحاناتم باهمه ،نترس شاید دیر بشه ولی مانع نمیشه تا موقعی که خودت نخوای

بستگی داره به اینکه اولویت، نیاز، شرایط، موقعیت و تصمیم خودت چی باشه

من یه همکاری داشتم متولد ۷۴ بود
به پسر ۱۰ ساله داشت و برای اولین بار اومد پیش ما برای کارآموزی
خیلیم از زندگیش راضی بود
سخت نگیر😉

میدونی، من دلم نمیاد از بچه م جدا بشم... شاعلم، ولی یه روز که بخاطر کارم رفته بودم و تا عصر ندیده بودمش فک کردم دارم مادر رو ازش میگیرم، این بچه پیش هرکسی میتونه بزرگ شه ولی واقعا مهر مادری رو نمیتونه متوجه بشه.... نمیدونم چکار کنم

خیلی ها حتی با وجود بچه کوچیک هم کار میکنن هم درس میخونن مونده به خودت عزیزم