عزیزم تنها نیستی منم مثل تو هستم حتی اینو بگم شب موقعه خوابیدن گریه کردم از خدا مرگ میخواستم توقع از شوهر زیاد دارم از دوروبر خواهر ندارم درد و دل کنم رفت و آمد کنم هر روز خودمو تنها تر حس میکنم
بگو البته دلیلش غول هسته ای بنام پروژسترونه که گند میزنه ب تمام سیستم بدنی جسمی و روحیمون
کلا خانومها توی دوران بارداری حساس تر و زودرنج میشن وتوقع داریم که همسرمون خیلی بیشتر ماراهمراهی کنند و درک کنند ولی متاسفانه کسی جز خودمون نه حالمون درک میکنه ونه میتونه بهمون کمک کنه حتما درمورد ش با پزشک خودت مشورت کن ولی الان نه دارو میتونی مصرف کنی نه زیاد دمنوش آرام بخش عزیزم باید خودت کمک کنی آروم تر بشی مدیتیشن کن دعا بخون با دوستات معاشرت کن سعی کن افکار منفی و از خودت دورکنی وقتت و با فیلم ک کتاب و پادکستهای مفید پر کن که خیلی زمان خالی نداشته باشی به نی نی فکر کن بخاطر اونم شده انرژی و حال خودتو مثبت نگه دار
منم اینجور بودم طبیعیه ب نظرم
منم همین بودم بنظرم اگر میتونی و اهلش هستی مثلا هر روز زیارت عاشورا بخون یا قرآن بخون سوره یوسف و با نینی کوچولوت حرف بزن خیلی بهتر میشه حال ادم
این همه اشک از کجا میاری
عزیزم بخاطر هورمونامونه اکثرا همینیم منم انقد بی دلیل گریه میکنم🤦🏻♀️
آره میتونی بگی ولی نرمال و طبیعیه اگه زیادی حالت بده و حالت افسردگی شدید داری که فکر میکنی امنیت و آرامش ذهنیت گرفته شده بگو بهت دارو میده
آره بگو حتما
بعد به خاطر تغییر هورمون ها کلا آدم تو بارداری بهم میریزه
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.