۱۲ پاسخ

بچه بزرگ کردن این سختی ها رو هم داره من به خودم سختی میدم که بچم خدایی نکرده آسیب نبینه چون کار یه بار میشه یه سری میگن بچه ی ما دید هیچی نشد ولی ممکنه حتی تا مدرسه رفتن بچه متوجه نشیم ولی بچه آسیب ببینه آدم عاقل روی سلامت بچش ریسک نمیکنه این نظر منه

بیشتر روزا تلویزیون تا وقتی همسرم بیاد خاموشه ، وقتی همسر جان میاد روشن که اونم جانا کنارمون توی هال باشه هم جوری می‌ذاریمش که تلویزیون نبینه تا دو سالگی نمیذارم تلویزیون ببینه

پسر من از الان صفحه تلویزیونو نگاه می‌کنه
روشن نمی‌کنیم

دختر من هررررجوری میذاشتیم کله شو میچرخوند سمت تلویزیون
الان یک سال و هشت ماهشه اما کوچیکترین توجهی به تلویزیون نداره

والا پسر منم ک خیلی دوس داره ببینه اما اصلا برای مغز بچه خوب نیست و باعث اختلال میشه من معمولا یا تو ننو میزارم و دقیقا پشت ب تلویزیون بهش اسباب بازی میدم یا میزارمش پایین بازم پشت ب تلویزیون ک خودم باهاش بازی میکنم و یا شوهرم در کل نمیزاریم ببینه اما اگر ببینم خییییییییلی خیلی تمایل نشون میده یه چیزی تو صفحه میزارم پلی میکنم ک حرکتی نداشته باشه چند دقیقه همون نگاه میکنه دیگه خیالش جمع میشه میدونین ک تصویر باعث‌ اختلال نمیشه حرکت تصویر باعث‌ اختلال مبشه ک من شاید شاید هر چند روز یک بار این کار کنم و این باعث میشه دلشو میزنه دیکه اونقد تمایل نشون نده

خب راحت هم هست واقعا منم میتونم بچم رو بذارم جلوی تلویزیون به کارام برسم بی دردسر ولی هیچوقت راحتی خودم رو به سلامتی بچم ترجیح نمیدم به نظرم هرطور شده نذار ببینه

چون تصویر رنگی و متحرکت هست کنجکاو میشن ببینن. اما تا دو سالگی ممنوعه. چون خیلیی تکامل کودک رو کند میکنه

پسر منم تلویزیون خاموش میشه گریه میکنه

دختر منم نگاه میکنه هرجوری هم میذارم میچرخه تا ببینه

دختر منم نگا میکنه من حتی پسرم الان ۴سال داره همون دوماهگی نگا می‌کرد ماشالله هیچی عیبی نداره

دقیقا دختر منم
گریه میکنه چشمش ب تی وی میوفته ساکت میشه😑

دختر منم نگاه میکنه نمیدونم چیکار کنم خب

سوال های مرتبط