چند روزی هست عصبیم کلافم دل و دماغ هیچی ندارم هیچ کاری نمیتونم انجام بدم
دلم میخواد سر به بیابون بذارم دلم نمیخواد حتی صحبت کنم حتی با پسرم حوصله بازی کردن ندارم به زور تحمل میکنم و بازی میکنم
نمیدونستم چمه هی به شوهرم میگفتم نمیدونم چمه چرا انقدر پکرم
امروز متوجه شدم به خاطر از شیر گرفتن پسرمه
چند روزی هست خیلی کمتر بهش شیر میدم وقتی میاد میگه شیر انگار روح از بدنم خارج میشه با جون کندن سرگرمش میکنم نه اینک که گریه کنه ها چون خیلیی تدریجی دارم میگیرم خیلی اذیت نمیشه ولی جون خودم داره در میاد
به جرات میتونم بگم سخت ترین قسمت مادری همین قسمته چند روزه بغض ولم نمیکنه حس میکنم توان این کارو ندارم
روزی که برای آخرین بار بهش شیر میدم رو چطور میخوام تحمل کنم

وای منم نمیتونم اصن😭😭😭

ماه پیش این روزاتو تجربه کردم خیلی اشک ریختم و دلم تنگ میشد چون کل روز شیر میخورد حتا زمانی ک برنامه کودک میدید ب هیچ وجه اجازه نداد تدریجی بگیرم ولی الان خیلی ارومیم هردومون انشالله زود میگذره واستون ♥️

به نظر منم سخت ترین مرحله مادری فقط وفقط از شیر گرفتنه منم پسرم قشنگ همه چیش بهتر شد بعد از شیر گرفتن اما خودم اشکم دم مشکم بود بخدا خیلی دلم میسوخت