بیاید درد و دل و همفکری
با مادرشوهر و جاری تو یه ساختمونیم پنج شنبه شبا همدیگرو خونه مادرشوهر میبینیم این هفته بجه هاش مریض بودن و گفت خیلی وقته و خوب شدن در حالی که خوب نشدن و هممون مبتلا شدیم از تمام بدی هاشون که بگذریم یه جواب دندون شکن و درست حسابی میخوام و اینکه به نظرتون به مادرشوهر بگم یا نه؟قضیه ازین قراره که جاریم دو تا دختر شیر به شیر داره و بزرگه سه ماه از پسرم بزرگتره ولی به شدددت لجباز و دست بزن داره و جیییغ بنفش میزنه و همه چیزو از دست پسرم میکشه و میخواد پسرم ماشالا تمام چیزاش خیلی زودتر از اون بود و این باعث شده خیلی حسادتش برانگیخته بشه ازونطرفم مادرشوهرم همش بهش میگه لاغره نمیدونم حرف نمیزنه و چرا اعصاب نداره و فلان،حالا من همیشه میگفتم بچن دیگه بالاخره اینم راه میره حرف میزنه یا عیب نداره بعضی بچه ها بیشتر گریه میکنن حالا انقدر احمقه که سو استفاده کرده و هر بار چند دفعه میگه دختر کوچیکم دو تا الگوی نامناسب داره و نمیدونم اینا خرابش میکنن از راه به درش میکنن و خوب نمیتونم تربیت کنم منم چند بار با خنده رد کردم ولی حقیقت دیگه زورم میاد چون پیش مادرشوهرم میخواد پسر منو پایین بکشه با حسادتش حتی یبار از دهنش درومد که من گاهی دوس دارم پسرت گریه کنه و لجبازی کنه تا اونا ببینن و بشنون یبارم پسرم برنج خام ریخت زمین اون ذوق میکرد که نگاه کنید اینم اذیت میکنه یبار خندیدم یبار گفتم الگوش خواهرشه نه پسرعموش یبار جواب ندادم ولی دیگه رو مخمه

عزیزم دوری و دوستی با این افراد بهترین راهه هم اعصابت ارومه هم بچه رو عصبی نمیکنن والا

از حسادت و این حرفا بگذریم خودتو بجای اون بزار خیلی سخته یکی مدام بچتو مقایسه کنه با یه بچه ی دیگ بنظرم اینجا خانواده شوهرت مقصرن که درک اینکه هربچه با بچه دیگ فرق میکنه رو ندارن اون بنده خدا هم خیلی عذاب میکشه

سخته ولی کاش یجوری بهش بفهمونی حداقل تو دلت نمونه

برین بهش بفهمه