خانما پسرم ٤ سالشه وابستگي شديد به خودم داره أصلا يه قدم بدون من بر نميداره خيلي هم خجالتي و كم رو هست با ادم بزرگا أصلا حرف نميزنه بجز من و باباش ولي رابطش با بچه ها و دوستاش خيلي خوبه باهم حرف ميزنن و بازي ميكنن با روانشناس و مشاور صحبت كردم برا وابستگيش ميگه بايد بزاري كلاس ورزشي حالا بردمش ژيمناستيك اصلا همكاري نكرد كلاس اي مت هم ميبرم همش خودم بايد كنارش بشينم وگرنه گريه ميكنه واقعا كلافه شدم نميدونم چيكار كنم كسي هم نيست بزارم پيشش وابستگيش كمتر شه

پسر منم همینه...هیچ دوستی هم نداره..فقط بچهای اقوام که اونا هم هم سن پسرم نیستن...منم یک ترم گذاشتمش کلاس زبان همش خودم سر کلاس مینشستم دیگه نزاشتم بره کلاس....الان هم میگم چجوری سال دیگه میخواد بره پیش دبستانی..

بقران که انگار بچه ی منو گفتی.
منم کلافه شدم دیگه نمی‌دونم چیکار کنم

خوشبحالت بچه من کاملا برعکسه دوس دارم اینجوری باشه پدرمو دراورده ببرش کلاس مستقل شو خوب میشه توفکر نباش کم کم بهتر میشه پارک و جاهای شلوغ زیادببرش