خانوما سلام خوبین شده تو بارداری همون اوایل مثلا 10 یا 11 هفتگی کسی شما رو ببینه بگه دختر داری ولی دختر نباشه ،من هر کی میبینه از رو چهره میگه دختر داری قشنگ معلومه حتی مامان بزرگم گفت دختره ،برا شما هم پیش اومده اینجوری بشه ولی برعکسش بشه ،من شوهرم براش هیچ فرقی نمیکنه چی باشه فقط میگه سالم باشه منم همیشه دعا میکنم خدایا فقط سالم باشه ،ولی نمی‌دونم چرا اصلا از دختر خوشم نمیاد همیشه میگم خدایا ده تا هم بچه داشتم همه پسر بشه دختر نشه ،نمیدونم همش فکر میکنم دختر غم و غصه زیاد داره فردا ازدواج بکنه همش باید غصه بخورم براش معلوم نیست چی بشه سرنوشتش کلا از دختر داشتن وحشت دارم هر چی خدا بده شکر میکنم ولی واقعا من دلم دختر نمیخاد حتی فکر میکنم دختر بشه شاید دوسش نداشته باشم اصلا نمی‌دونم چرا اینطورم،راستش خانواده شوهرمم خانواده خوبی نیستن به شدت بیتربیتن و هر حرفی دهنشون بیاد میگن خیلی حرفای بدی میگن اصلا نمیخاد توی اون خانواده دختر بیارم احساس میکنم دخترم بی حیا میشه چشم و گوشش باز میشه پررو و بیتربیت میشه چون واقعا ازشون خوشم نمیاد حتی بچه های ده ساله با بزرگتر دهن به دهن می‌کنن میگم اگه پسر باشه بهتره همش ترس دارم دختر بشه چیکار کنم ،

من که خداروشکر میکنم دوتا دختر دارم من پسرم دوستدارم دوست ندارم الکی بگم نه من خیلی دختر دوستم و پسر دوست ندارم جفتشم دوستدارم ولی دختر یه چیز دیگست محبتش لوس بودنش دنیای دخترونش همجنسیش با مادر لطافتش من مادرم فوت کرد خواهر کوچیکم نبود دور از جون بابام بابام دق میکرد اون بابامو برگردوند به زندگی بعد نسل پیامبر خدا از یه دختر به وجود اومد

ب من همه گفتم ای پهلو زدی ای خوشکل شدی سر اون بچت زشت شدی پس دختره فلان
همهههه گفتن دختر اما دل خودم میگف پسر و پسر بود ن به قیافس نه به علایم وایناها هرچی خدا بخواد همون میشه

اول اینکه مهم نباشه چی هست و سالم باشه اون چیزی که دلت میخواد باشه بعد اینکه بچه از پدر و مادر الگو میگیره ن از خانواده شوهر. اگه دختر باشه همدم خودته الان خودت برای مادرت چطوری هستی