سلام دوستان
من پسرم دوسالشه بغلی شده از زمانی که بدنیا اومد تا الان همش بغلم بوده خودشم می‌تونه راه بره ولی وقتی بیرونیم همش میاد بغلم و میچسبه بهم حتی بغل باباش هم نمیره
مثلا وقتی اتلیه بردمش انقد چسبید بهم نتونستیم ازش عکس بگیریم
زمانی هم که تو خونس خیلی بهونه میگیره بغلمه و همش به سمتی اشاره میکنه بعد که به همون سمت میبرمش جایی جدیدی رو نشون میده و فقط انقدر بهونه میگیره تا بخوابه خیلی کلافه شدم لطفا اگر راهکاری بلدید بگید دارم عذاب میکشم

دقیقا دختر منم اینطوریه
فقط باید بغل من باشه😑

خیلی ممنون 🙏

ببین وقتی یک بار فقط یک بار با گریه بتونه به اون چیزیکه میخواد برسه دیگه این میشه کار همیشگیش. من دو سه بار پسرم با گریه چیزای بیخود میخواست اهمیت ندادم. نشستم یه گوشه تا خودش اروم شد الان میدونه هیچ چیزی رو با گریه نمیتونه از من بگیره واسه همین اصلا زمانی که باهم تنها هستیم بهانه نمیگیره و گریه هم‌نمیکنه ولی بریم خونه مادرم اونارو خیلی اذیت میکنه چون میدونه تا یکم گریه کنه هرچی بخواد بهش میدن.
حتی وقتی بیرونم میریم گریه میکنه بغلش نمیگیرم بجاش میرم مغازه یه بیسکوییت یا ابنبات یه یدونه موز میخرم میدم دستش دیگه خودش راه میاد. ببین هیچکس جز خودت نمیتونه قلق بچتو پیدا کنه. باید ببینی قلقش چیه و روش درست رو پیاده کنی تا جواب بگیری

حالا پسر من بیرون که میریم انگاری از زندان آزاد شده ،همیجوری واس خودش میرع تا کره زمین تموم بشع

توجه نکن بهش اینجوری از کمر میفتی‌ هم خودت اذیت میشی هم خودش
تو خونه حواسشو پرت کن زمانیم ک خیلی گریه میکنه خیلی توجه نکن براش خوراکی بیار بخوره

اگر بی محلی کنم براش مشکلی پیش نمیاد؟

باور کنید امروز همین کار کردم نزدیک نیم ساعت انقدر گریه کرد تا سرخ شد بعد خوابید

باید مقاومت کنی و بغلش نکنی تا از سرش بیفته
به چیزای دیگه سرش گرم و دربرابر گریه ها و بهونه هاش مقاومت کن