کسی هست که مثه من احساس افسردگی داشته باشه؟همیشه میگم یعنی من از پسش برمیام ؟نکنه زندگی بعد بچه برام قابل تحمل نباشه ، نکنه خیلی سخت بشه برام همه چی ، درواقع ترس تموم وجودمو‌ گرفته

من ترس وافسردگی ندارم اما به اینایی که میگی بعضی اوقات فکرمیکنم بیشتر به اینکه شبا میتونم به درستی ازش مراقبت کنم ویا پیش اطرافیان چطوری ازش محافطت کنم که به کسی بی احترامی نشه

مامان اولی هستی؟
این احساساتت کاملا عادیه عزیزم هر مادری نگرانی خودشو داره ولی سعی کن کنترولش کنی که تاثیرش نی نی رو اذیت نکنه
مادر شدن راه طولانی و سخت و مقدسیه خداروشکر که ما این توانایی رو داریم و هر روز داریم براش تلاش میکنیم پس تو هم از پسش بر میای مامان مهربون

عزیزم نگرانی طبیعیه
یه انسان داره توی وجودت شکل میگیره، مشخثه که دنیایی از مسئولیت و نگرانی سرراهت قرار بگیره.
منم همینجوری بودم الانم تا حدودی هستم.
منتها باخودم کنار اومدم، خدایی که منو لایق دیده و یه برکت توی وجودم کاشته حتما صبر و تحمل و توان مراقبت ازش رو به ماهم میده.
من همش نگران سلامت بچمم.
چندروز پیش با خودم گفتم خدایی که بچمو بهم هدیه داده سلامتش رو هم بهم میده، خودشم مراقبشه.
خلاصه بگم عزیزدلم
خدا به مامانا قدرت میده که همه چیزرو تحمل کنن و طاقت بیارن.
ولی حتما درمورد همه احوال و احساساتت با همسرت حرف بزن که خدای نکرده وارد افسردگی نشی.
در پناه خدا باشی عزیزم♥️

منم هستم همیجوری حس میکنم دیگه بعد بچه نمیتونم زندگی کنم انگار افسرده شدم الان...میگم دو سال دیگه میذاشتی باردار میشدی ای همه عجلت واسه چی بود...

منم خیلی فکر می‌کنم مخصوصا اینکه معلمم و مدرسه میرم و اونم خودش یه پروژه‌ایه برام🫠

نه عزیزم افسردگی نداره ناراحتی نداره خوشحال باش بچت تو دلت داره بزرگ میشه انشالله میاد زندگیت رو شیرین تر میکنه بغلش میکنی بوسش میکنی همه ی دردوغمت ازیادت میره

خدارو شکر کن زندگی هیچکی بعد به دنیا اومدن بچش خراب نشده شیرین تر و پایبند تر شده پیام های بقیه بخون که چندین ماه منتظر یه معجزه هستن که باردار بشن پس ناشکری نکن تو این دوره زمونه از بس بلا اومده آدم راحت نمیتونه باردار بشه پس تو جز اون خوشبختایی و خدات رو شکر کن

منم تو هفته شما این احساسو داشتم،خیلی نگران بودم،اما وقتی تو سونوها میبینیش بهش علاقمند میشی،تمام فکرت میشه مراقبت ازش و روزشماری برای دیدنش

الان ترس و افسردگی ولی به محض اینکه ببینیش فقط عشق و عشق..... آدم ی وقتا میمونه چطور انقدر سختی رو تحمل میکنه و هیچی جز عشق مادرانه نیست ک تحملشو و لذتشو ب ادم میده