حالم‌ازاین زندگی بهم میخوره افسرده شدم بادوتا بچه میدونسیتم اینجوری اذیت میکنن بچه دارنمیشدم اززندگی افتادم بچه هام اذیت پشت اذیت خسته شدم با مامانم خسته کوفته الا اروم قرار ندارن عبانی شدم تبدیل به یه ادم بد خلق عصبلنی نمیدونم چی میشم چن ماه ازهمسرم دورم رابطه هم هیچ چی بگم اینم زندگی منه ملمانمم بخاطر بچه هام ازخود گذشته اینا کی بزرگ میشن خداا🤢🤢🤢🤢

میفهممت عزیزم همه تو شرایط سخت پشیمون میشن از هرچیزی ک اذیتشون کنه میگذره کمی ک بررگتر شه وقتت ازاد تر میشه خوبیش اینه باهم یازی میکنن حالا ک شکرخدا سالمن کنارتن بزار بازیگوشی کنن یکم دیگ تحمل کن درست میشه

خدا کمکت کنه عزیزم درکت میکنم خیلی سخته ولی یادت نره توی مادری نباید کم بیاری

واقعا خیلی سخته من دختر عموم دوقلو داشت واقعا از پا افتاد تازه اون هم شوهرش خیلییی کمک حالش بود هم پرستار داشت یه مدت هم مادرشوهرش کمکش موند خدا توان بهت بده

چرا از همسرتون دورین عزیزم؟