طبق تاپیک قبل که گفتم یکی از بچه هامو تازگیا میزارم پیش مادرشوهرم خیلی نقد و واکنش نسبت بهش داشتن
میخواستم بگم بچه ها مال مان هیچکس از ما نمیتونه بگیرتش
تربیت بچه از دو سه سالگی شروع میشه نه الان تازه چهارماهه بچه چی میفهمه
و اینکه چه اشکالی داره کمک بگیریم و بدن و روح و ذهن خودمونو فرسوده نکنیم؟بچه ها الان نیستن فقط آینده هم‌به ما احتیاج دارن
همیشه مادرنمونه بودن هم‌خوب نیست
اونایی که شاغل هستن و بچه پیش پرستار یا خانواده‌شون میمونه اونا چی ؟باید نرن سرکار دیگه بگن بچه مهم تره
دیدم به چشم که بچه تا دو‌سالگی پیش مادربزرگ بوده و الان پنج سالش هیچ وابستگی ای هم نداشته و الان پیش مامانشه چون مامانش شاغل بوده

اره عزیزم درست میگی.ولی با همسرت صحبت کن به این حرفا دامن نزنه.شوهرمنم وقتی خونم ازمادرشوهرم جداشدهمش با مامانش راجب اینکه ماهان بره خونه اونابمونه تاخریدایناداشت یامادرشوهرم تنهاس پیشش باشه من خیلی رک گفتم من خودم ماهان رولازم دارم همین یدونس به اوناکه چنتادارن بگو بدن بچشونو.مادرشوهرمم سوسه اومد ک ن من فقط ماهان روقبول دارم ک من بازردکردم.کلامنشا این حرفام همش شوعرخودمه مثل حرف شوهر شما

حرفت واقعا درسته ولی حرف شوهرت خیلی بده خودت گفتی سه روز مادرشوهرت نگه داشته شوهرت این حرف زده ! حالا فک کن دو سال نگه داری کنه دیگه مادرشوهرت میشه همه کاره بچه از نظر شوهرت هم میشه اون آدم خوبه گه داره بهت کمک میکنه درحالی که خودتم داری بچه داری میکنی هیچ اشکالی نداره ولی سعی کن صبح ببری بزاری پیشش بیایی کاراتو کنی غذاتو درست کنی یکمی استراحت کن تا شوهرت اومد برو بیارش حتما جوری جلوه بده که پیش خودته هم وابستگی کمترم میشه خدایی دوقلویی خیلی سخته من تو یدونه اس موندم ولی انشالله خدا کمکت میکنه بزرگ میشن

یکی از بچه های من کلا وابستع مامانمع
از نوزادی بودع وابسته هس جوری ک به اون میگه مامان

خودمم مشکل تورو داشتم گلم
حرفت کاملا درسته
منم مادرشوهرم تو خیابونیم
یکی از دخترامو برد پیش خودش نگهداری می‌کرد اندازه 1ماه و نصفی
دیدم هی دخترم دخترم میکنه
هی نظر میده اینکارو بکن براش اونکارو نکن
بوسش نکن زیاد
اذیتش نکن
بغلش نکن خوابه
داشتم دیونه میشدم
گرفتم آوردمش پیش خودم
کمی سخته ولی ارزش داره
بنظرم توم بچتو بیار با خودت کل سختیش تا یک سالگیشونه بعدش خودشون یکم بهتر میشن

بنظر من نزاربچت پیشش بمونه،بعدا اطرافیان باحرفاشون بچتو اذیت میکنن،چون دوقلوان فک می‌کنه فرق گذاشتی،من بچگی پیش مادربزرگم بزرگ شدم هنوزم که هنوزه نسبت به مادرم سردم،ولی به مادربزرگم نه،بحث تربیت نیست،بچت باتو باید پیوند عاطفی داشته باشه،بزاری مهد بهتر از قوم وخویشه

هرکس عقیده ای داره،ولی من اگه بخام کمک بگیرم پرستار میگیرم،زن عموی من شاغل بچشو تا دوسالگی مامان بزرگم نگه می‌داشت اینکه بچه از نظر یسری آموزش ها عقب افتاد از همسن هاش بخاطر اینکه پیش یه زن ۶۵ ساله بود که بلد نبود با بچه کار کنه بماند،الان بچه ۴ سالشه مامان بزرگم همش بهش میگه من تورو بزرگ کردم تو روحیه بچه تاثیر گذاشته و اینکه بچه اضطراب‌ گرفته

من خودم بچگیم بیشترشو پیش مادربزرگم بودم حالا شما میگی من بچمو گاهی میبرم پیش مادر بزرگش من اینجوری بودم که گاهی میرفتم پیش مادرم 😂🤧
عاشق مادربزرگمم اونم میگه من تورو به چشم دخترم دیدم تا نوه چون من با خالم اختلاف سنی ۲ـ۳ سال بیشتر نداریم
ولی من الان بیشتر سمت مامان خودمم حالا مادربزرگمو چند مدت هم میتونم نبینم ولی مادر خودمو نه

بعضی بچه ها هم بودن که فقط پیش مادرشون بودن وقتی بزرگ شدن به مادربزرگشون وابسته شدن و دوست داشتن همش پیششون باشه