دنیا چقدر عجیبه،یه عمر دنبال شنیدن حرفهای عاشقانه از همسرم بودم،الان نمی‌دونم چی از دهنش گذشت میگه منم بهت میگم خانمی،عزیزم،.

نمی‌دونم چرا هیچی تو دلم تکون نخورد،اگه قبلاً بود بال در میاوردم،.
دیگه برام فرقی نداشت گفتن این حرفا حتی سرمو بالا نیاوردم نگاش کنم.
اتفاقا برعکس ناراحت شدم دلم میخواد گریه کنم.

الان میفهمم ناامید شدن از یه نفر چه حسی داره،.
قبلاً نزدیکم میشد،قلبم تند،تند میزد.الان هیچ حسی ندارم،اصلا دلم نمی‌خواد نزدیکم بشه ،یا تنش به تنم بخوره.

هی چی میخواستم،چی شد.🥺
بنظرتون اشتباه میکنم ؟همچین حسی دارم.

چرا چی شده عزیزم

چی شد ک اینجوری شدی

چی بگم
تو ک اشنباهی نکردی مقصر شوهرته ک ازت این محبتو دریغ کرده حس شما ک دست خودت نیست برای همین میگن خدا کنه یه چیزی تا ذوقشو داریم بهش برسیم نه وقتی ک دیر شد
ولی شما هم سعی کن اون شور و ذوقت برگرده ب همسرت بیشتر توجه کنی اینجوری برای خودت و بچه ات هم بهتره

یه چیزی درون ادم میمیره به اسم ذوق