.
ببین با صبوری و برخورد درست حل میشه.
دختر من ۲_۳هفته اینجوری بود بعد کلا از سرش افتاد...
گاهی باز اینجوری میشه قشنگ میفهمم میخواد استارتشو بزنه که بشه براش عادت اما سریع حلش میکنم.
اولا بچه نباید یادبگیره با گریه کارشو پیش ببره. وقتی چیزی خط قرمزه، خطره یا به هردلیلی نباید داشته باشتش، با یه علامتی که بین خودتونه بهش نشون میدی (من وهمسرم از همون زمانی که متوجه میشد مثلا ۵_۶ماهگی انگشت اشارمونو میاوردیم بالا تکون میدادیمو میگفتیم نه نه نه. تا همین الان همیییشه همینو میگیم) که اون چیز مناسبش نیست. همیشه یه علامت باشه که تو ذهنش بمونه.
به مروز زمان همون علامت براش یه بازدارنده ذهنی میشه...
دوما هرررچقدر گریه کرد برای یه چیز ممنوعه، به هیچ وجه بهش نمیدی! حتی اگر بالا آورد، حتی اگر صداش گرفت، حتی اگر خودشو زد!
هیچ بچه ای با این مدل گریه (دور از جون همه) نمرده!! اما تا دلت بخواد پدرمادرا دهنشون سرویس شده با کوتاه اومدن جلو بچه ای که با گریه کارشو پیش میبره...
سوما یه چیزی جایگزین میکنی. نه که حتما بدی دستش چون معمولا پرت میکنن. مثلا یه اسباب بازی براش میاری، خودت میشینی بازی میکنی، شعر میخونی، خونه سازی میاری با شعر بازی میکنی، عروسکاشو به خط میکنی و...
یه سری اسباب بازی خاص و باحالم داشته باش که همیشه جلو چشمش نباشه
تو کمدی بذار که نبینتش و وقتایی که خیییلی قشقرق ب پا میکنه بیار بیرون. اما اینم همیشه نباشه که عادت نکنه.
فک کردم خودم فقط با حسین مشکل دارم
پس خداروشکر به مرحله از زندگیشونه
پسر منم دقیقا اینجوریه، یعنی به حدی گریه میکنه همسایه ها میان دَر میزنن، همه روش ها رو برای ساکت کردنش امتحان کردم از ناز کردن و بغل کردن و بی محلی و حتی یه بار گفتم یه دونه پاشو بزنم یا صدامو بلند کنم شاید آروم بشه اما بدتر کرد، تا اینکه دیروز دوباره اینجوری کرد نمیتونستم آرومش کنم منم زدم زیر گریه، بعد زُل زد بهم و اومد بغلم، بغلش کردم کم کم آروم شد
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.