مامانا یک سوال
شما تونستین جای خواب بچه تونو از خودتون جدا کنین🥲🥲؟
من پسرم توی خواب دائم یک مشکلی داره حالا یا شیر میخواد یا دلش درد می‌کنه ، اضطراب جدایی شم خیلی زیاد شده یعنی چشمش رو باز کنه ببینه من نیستم گریه می‌کنه
یعنی اگر جاشم جدا باشه من دائم باید بیام تو اتاقش ، وقتی هم کوچیکتر بود به خاطر رفلاکسش واقعا میترسم جاشو جدا کنم ولی الان تو پیج هر بلاگری میرم میگه من جای خواب رو جدا کردم و اگر نشه بچه آسیب میبینه احساس میکنم من بی عرضه بودم😩
میشه بگید شما چیکار کردین؟




پوشک بچه فرزند پروری رفلاکس

بچه اسیب میبینه توی نه ماهگی اگه جاش جدا نشه ؟؟؟؟؟نه بابا بچه راحت ترین خاب رو تو بغل مادرش داره من یه دختر پنج ساله داره بازم شبا تو بغل من یا باباش میخابه تصمیم دارم رفت کلاس اول بره اتاق خودش من بیشتر بهشون شبا نیاز دارم تازه شبایی ک با عشق بغل همیم صبحش خیلی انرژی خوبی داریم هممون

نبابا این حرفا چیه بچه ها بزرگ شن خودشون کم کم جدا میشه فقط موقع رابطه ت اتاق جدا باشین چون بچه ها خیلی تیزن نگین خوابه و فلان قشنگ می‌فهمن وگرنه برا خواب باهم بخابین اتفاقا بهتره

بنظرم تا وقتی شیر میخوره بچه اذیت میشه جدا کنی .مگه اینکه از شیر بگیریش اون موقع

منم جدا نکردم‌
به خاطر جنگ میترسم راستش
میخوام کنار خودم باشه تا اوضاع آروم بشه و جنک‌تموم بشه جداش نمیکنم

تو روانشناسی تا 2 سال مشکلی نداره . بچه پدر مادرشو میخواد طبیعیه

خیلی زوده جداش کنی اینکارو نکن

نه من اضطراب جدایی دارم اگه بچم کنارم نباشه هر نیم ساعت با ترس پا میشم فک میکنم از جاش افتاده یا چیزیش شده حتی اگه تو یه اتاق باشیم

من خودم هنوز جدا نکردم و فعلا هم جدا نمیکنم کاری ب کسی هم ندارم که بگه درسته یا غلط خودم آمادگیشو ندارم

عزیزم یا قبل از ۷ماهگی باید جدا کنی یا دیگه صبر کنی تا یک‌سالگی بخاطر اضطراب جدایی تا اذیت نشه و آسیب نبینه بچه

من تا دوسال این قصد ندارم شاید هم بیشتر هرکسی یه نظری داره البته درستش اینه بد شیش ماه جدا باشه بعضیا هم حتی همون از اول جدا میزارن من پسرم از اول که دنیا اومد چفت خودم نخوابید یا تخت کنار مادر بود یا تشک گارد دار دور تر از من الآنم تختشو آوردم کنار تخت خودم گذاشتم که بخوابه اگه بیدار بشه من نباشم خیلی گریه می‌کنه شدید وابسته و الان جدا کردنش برای من سخته یه دلیلش هم اینه که من انقد که خسته میشم ساعت سه چهار صبح که می‌خوابم اگه اتاق جداباشه نمیتونم حواسم بهش باشه

اصلاً خودت رو با حرف‌های این بلاگرها مقایسه نکن؛ اونا فقط قشنگی‌های کارشون رو می‌گن، نه شب‌بیداری‌ها و سختی‌هاش رو! اینکه بچه‌ات بی‌قراری می‌کنه، اصلاً نشونه بی‌عرضگی تو نیست، اتفاقاً نشونه اینه که بچه‌ات خیلی بهت وابسته است و تو بهش امنیت دادی.

این اضطراب جدایی که می‌گی، تو این سن کاملاً طبیعیه. بچه ۹ ماهه تازه می‌فهمه که تو ازش جدا هستی و وقتی نمی‌بیندت، می‌ترسه که نکنه دیگه نباشی! این یه مرحله رشدیه که باید بگذره.

چند تا نکته برای اینکه آروم‌تر جلو بری:

۱. **یهویی جداش نکن:** وقتی بچه اضطراب داره، جدا کردن یهویی فقط ترسش رو بیشتر می‌کنه. سعی کن قدم‌به‌قدم جلو بری. مثلاً اول تختش رو خیلی نزدیک خودت بذار و کم‌کم فاصله‌اش رو زیاد کن.

۲. **آرومش کن ولی نه همیشه با بغل:** وقتی بیدار می‌شه و گریه می‌کنه، لازم نیست بلافاصله بغلش کنی. سعی کن اول با صدای آروم یا نوازشِ پشتش توی تخت، بهش اطمینان بدی که کنارشی. بذار کم‌کم یاد بگیره که حضورِ تو حتی بدون بغل هم براش امنیته.

۳. **خیالت از بابت رفلاکس راحت باشه:** اگه هنوز رفلاکس داره، حتماً حواست به این باشه که شاید دراز کشیدن اذیتش می‌کنه. اگه لازمه، قبل از هر تغییری یه چکاپ دوباره پیش دکترش ببر تا مطمئن بشی مشکل جسمی نداره.

۴. **صبور باش:** خواب بچه هیچ‌وقت خط صاف نیست، همه‌اش فراز و نشیب داره. اگه یه شب خسته بودی و آوردی پیش خودت، اصلاً فکر نکن شکست خوردی. دوباره فردا شب با آرامش شروع کن.

خلاصه اینکه خودت رو سرزنش نکن، تو داری بهترین تلاشت رو می‌کنی و این روزها هم می‌گذره. فقط صبوری کن، بچه‌ها وقتی حس کنن آرامش داری، خودشون کم‌کم آماده‌تر می‌شن.

ن عزیزم گناه داره هنوز کوچیکه و ب تو نیاز داره واسه جدا کرد خیلی وقت هست و اگه دیر هم جدا کنی هیچ اتفاق خاصی نمیفته فعلا اگه کنارت بودن لذت ببر

من بچه اولم نتونستم جدا تو یک اتاق دیگه کنم تا بیدار میشد میومد پیش من .
فقط با فاصله از خودم مینداختم.
حالا دومی اومده یکسالش بشه هردوشم تو پذیرایی میزارم خودم میرم تو اتاق.
اگه اتاق شخصی تخت داره عادتش بده تا نمیفهمه .اگه فهمیده بشه نمیتونی جدا کنی

نه منم جدا نکردم خیلی کوچیکه

ن عاشق اینم پیشم بخوابه