۹ پاسخ

من تو این شرایط بودم ولی بچم اروم بود

بله درسته ...من سر پسرم از بس با شوهرم بحث داشتم گریه میکردم...پسرم همش گریه میکرد ...الآنم که بزرگ شده خیلی روحیش حساسه

آره مامانم سر من خیلی خیلی استرس داشت و گریه می کرد بابامو به خاطر تومور بدخیمش جواب کرده بودن الان من خییییلی استرس دارم از بچگی سابقه حمله عصبی دارم با کوچکترین استرسی لرزش دستم شزوع میشه و حمله عصبی می گیرم ولی خواهرام معمولین چون مامانم سر اونا بارداری راحتی داشت مشاوره پیش دکتر شیوندی که تو تلویزیون میاد رفتم بدون اینکه شروع کنم گف شما مادرتون بارداری پر استرسی داشته درسته؟ گفتم بله

من سر پسرم حال روحی خوبی نداشتمولی خدارو شکر بچم اروم بود

منم تو حالتی هستم که حس می‌کنم تا حدودی افسردگی گرفتم، دست خودم نیست که گریه نکنم یا استرسی نشم...
همش اطرافیان بهم میگن واسه بچه بده ولی واقعا تا الان موفق نشدم خودم رو خیلی آروم نگه دارم و بخاطرش کمی عذاب وجدان دارم اما میدونم این موضوع هم چیزیه که دست خداست سعی می‌کنم با صدای بلند قرآن بخونم یا ذکر بگم که اینطوری اثرات منفی کمتر بشه

نه درست نیست

اره عزیزم ، چون جنین احساسات مادر رو کامل درک میکنه ، وقتی به دنیا بیاد کولیک میگیره و بی قراره ، خیلی سعی کن اروم باشی ،
ما خیلی تو حانواده این موضوع دیدیم 🥰

ببین از لحاط علمی چقدر درسته رو نمیدونم ولی میدونم حالت روحی مادر تو بارداری خیلی تاثیر داره رو بچه
مثلا همین که میگی ببین من یه خاله دارم سر بارداری خیلی اذیت شد و تحت فشار بود میگفتن سندروم داره و دوبارم قبلش بخاطر سندروم سقط کرده بود خیلی اذیت شد و عصبی بود
بچش که دنیا اومد خیلیی گریه میکرد و بعد یه مدت وابسته شد
به حدی که بچه از خواب پا میشد تا ۲ سالگی اینا گریه میکرد تا حد هق هق افتادن

منم شنیدم اینو
نمیدونم اصلا مبنا علمی داره یا نه اما من بچه اولم کلا آرومه ، بارداری آرومی هم داشتم سرش

سوال های مرتبط