امروز خیلی دلم گرفته خیلی
از صبح بغض دارم اشک میریزم
مگه یه ادم چقدر ظرفیت داره
نه جوونی کردم نه خوشی
از مادر بودن لذت نبردم از بس غر میزنه اذیت داره
یه خانواده بدرد نخور دارم که هیچ کمکی نمیکنن دست تنها ترینم
کاش فردا صبح از خواب پانشم 😓💔

میدونم سخته ولی انتظارتو ک از دیگران بیاری پایین حال دلت خیلی ارومتر میشه

فک میکنی تنهایی؟ من خانوادم اینجا نیستن ولی از همون اول خودم نگهش داشتم هیچ جا نمیتونم برم گاهی قاطی میکنم گاهی میگم ول کن یکی دوسال دیگه قشنگ از آب گل درمیاد حرص نخور

بخدا که منم همینم تنها نیستی پسرم ویروس گرفته ۴۸ساعته بیدارم دیگه توانی واسم نمونده
این روزا هم میگذره عزیزم❤️

مثل من نه شوهر کمکیه که دلش کمتر ادم دربیاد توقع فامیل و اشنا نداشته باشی
ن فامیل گاهی میشه بهشون بگی فامیل

اکثر مامانا که بچه تو این سن دارن همینن
منم خودممو خودم.
تو شهر غریبم هر ۲و۳ ماه هم میرم خونشون باز کارای بچه باخودمه
اگه ۲ساعت با دوستام برم بیرون نگهش داره پشت سر کلی میگه رفته بیرون بچشو نگه داشته
پارسال دو بار تو فاصله یک ماه بچم بستری شد بخاطر ویروس هیچ احد الناسی نیومد یه آب دستم بنده تو شهر غریب ۵روز حموم نکرده بودم تو دل گرما از بس غذای مزخرف بیمارستان خورده بودم داشتم میمردم از معده درد دخترم ک مرخص شد خودم رفتم زیر سرم

عزیزم اینجوری نگو سختیا هم میگذره نگران نباش امیدت به خدا باشه