سلام مامانها. ما طبقه بالای مادرشوهرم اینا زندگی میکنیم. الان یک هفته هست تا پسرم صبح چشمشو باز میکنه میگه برم پایین پیش مامان جون، (نمیدونم چرا اینجوری شده) منم باهاش میرم، اصلا دلم راضی نمیشه بذارم تنها بره و چندین ساعت نیادش.ولی خیلی خسته شدم، اصلا نمیاد بالا، آخر شب به زور میارمش بالا. به نظرتون چیکار کنم که پسرم از سرش بیوفته این پایین رفتن رو؟ خودم کلی باهاش بازی میکنم، همه تعجب میکنن که اینقدر زیاد براش انرژی میذارم، به دلش راه میام، همش بدو بدو میکنم باهاش.اکثرا هم عصرها میبرمش پارک. کسی تجربه ای داره؟

من با مامانم یه کوچه فاصله داریم از عید ب این ور دخترم اصلا خونه نمیاد بیشتر وقتا خونه مامانمه من میرم اونجا بهش میگم بیا بریم میگه من نمیام تو خودت برو، بعضی وقتا بزور میارمش ولی بازم بعد یه ساعت گریه میکنه منو ببر خونه مامان جون من اونجا رو دوست دارم، از طرفی خونه مامانم اینا ویلایی بزرگ، خونه خودم اپارتمان وکوچیک اونجا همش با سه چرخه ودوچرخشو خواهرم وداداشم بازی میکنه، با مامانم روضه وبازار اینجور جاها میره میگم بزار بمونه وقتی اونجا دلش خوشه

و دقیقا مثل شما برنامه غذا و تربیت و حتی خوابش به هم ریخته خیلی ناراحتم

وااای دقیقا مشکل من 🥲🥲🥲من به جاش بیشتر میرم خونه مامانم

فلش کارتون بریز نزاره بره بزار گریه کنه هیچی نمشه درقفل کن بگو بابا قفل کرده تگ یه وقت دیدی مادرشوهرتواومد پشت در گفت چه خبر بزار بیاد بگو امروز میخوایم بریم بیرون ببرمش حموم یه بهونه بیار گوشی بازی بده یه کاری کن به حرفت باشه

ببرش کلاس ثبت نام کن مهدکودکی جایی

نذار بره شده درو قفل کن کم کم عادت میکنه تا از اونجا برید

بعد سر خود لباس بچه رو عوض میکنه، من به پسرم یاد دادم که هیچکس اجازه نداره لباستو دربیاره یا تو رو ببره دستشویی، فقط من و بابات. ولی کلا همه چیو داره به هم میریزه.

در خونه ففل باشه و همین راهکار که دوستان گفتن عزیزم بگو عزیز رفته دکتر اومد باهم میریم تا شب بپیچون تاذاز سرش کم کم بیوفته

وقتی بهونه میگیره بره اونجا بهش بگو که نیستن رفتن بیرون وقتی بیان میبرمت و فلان دوسه بار اینجوری کنی از سرش میره

من میگم.مثلا. عزیز رفته دکتر..عزیز رفته قران.عزیز رفته نماز.نیست

پسر منم همینجور شده و اصلا دلم نمیخاد
چونکه یه شب سرم درد میکرد همه ی بچه هاش بالا بودن مادرشوهرم . شوهرم گفت سپهر میفرستم با بچه ها بازی کنه تو استراحت کن فرداش مادرشوهرم با پوزخند گفت انقد خوب با بچه ها بازی کرده گفتم همیشه باهم بازی میکنن گفت منظورم اینه بهونه شمارو نگرفته. یه جوری شدم و اینکه مواظب بچم نیستن میترسم بیوفته و بچه های دیگه کتکش میزنن

زیادی میره دیگه

ارزو منو داری زندگی میکنی خاهر
خیلی عالیه که، به کارات برس

تنها راه حلش اینه از اونجا برید

ما هم پایین مادرشوهرمینا میشینم میگه بریم بالا پیش اجیا دختر عمه هاش میان خونه مادرشوهرم میگه بریم خب بره چه اشکالی داره مگه اخلاقشون خوب نی؟