سلام مامانای مهربون
دلم خیلی گرفته
چرا مراقبت از دوتا جوجه اینقدر سخته خیلی ناراحتم فکر میکنم خوب مراقبشون نیستم عذاب وجدان دارم
دلم میخواد بترکه
دخترم دوسال ونیمشه خیلی ریزه میزه هست
احساس میکنم از سنش خیلی بیشتر میفهمه
به پسرم که شیرم میدم صبر میکنه شیر دادن تموم بشه میگه مامان حالا با من بازی کن
این حرفا که میزنه دلم یه جوری میشه اخه کلا مشغول کارای خونه هستم زیاد وقت بازی ندارم دوست داره من یا باباش موقع بازی کنارش باشیم فکر میکنم احساس تنهایی میکنه بعضی موقع ها میره اتاق میگه پیش من نیاید
دلم براش کبابه پسرم هم کوچیکه نمیتونم کنارش نباشم
چیکار کنم مامانا
شما که دوتا بچه کوچیک دارین چطور به هر دوشون میرسید

عزیزدلم به دخترت برس
شبا غذا درست کن دو وعده برای شام و ناهار
صبحا دیگه که نداری به دخترت برس
باهاش بازی کن بهش بگو من و داداشی میایم خونت تو برو خونتو آماده کن
بعد ازین بازی ها باهاش کن
سه تایی بازی کنین

تاجایی که برات امکان داره بهش توجه کن مثلا وقتی داری کارای کوچیکه رو انجام میدی با اون حرف بزنو ازش همکاری بخواه مثلا دخترم پوشکو آبجیتو بیار باهم عوض کنیم یا ببریم حموم یا بیا نگاه کن میخوام بهش شبر بدم تو نباشی نمیتونم از این توجه ها اپایل ممکنه بدش بیاد اما با زبون نرمو مهربون کاری کن اون احساس کنه رییسه و مهمه بدون اون کارا پیش نمیره

اشتباه ماها این بود ک تند بچه اوردیم واقعا باید بچه ۶یا۷ سالش باشه دختر منم ۳ سالشه نمیرسم براش غذا بپزم😭😭😭

فقط بگم اشکم ریخت ..انگار یاد مظلومیت دختر خودم افتادم وقتی کوچیک بود

😭😭😭😭😭

عزیزم کار خونه همیشه هست برای بچت تایم بزار

بسختی دختر من بزرگتره ولی بازم سخته