نمیدونم چرا چن بار که رفتیم خونه مادرشوهرم خود به خود حالم گرفته میشه همش میپرسن چته چرا ناراحتی هر کاری میکنم حالم خوب نمیشه همش یاد حرفاشون میوفتم حرص میخورم بخاطر شوهرم مجبورم هفته‌ای یه بار برم خونشون اصلا خیلی نفهمن دخترم گریه میکنه میگه جوابشو ندین بزار گریه کنه یاد بگیره اخه بچه دوساله چی میفهمه

آخ چقد ک تو منی🥺 دقیقا شرایط شمارو دارم من
خیلی سخته چون بدی کردن یاد بدیاشون میوفتی انرژی منفی میگیری ناخودآگاه غمگین میشی منم میرم خونشون همینم دقیقا

خب اونا بگن تو که نباید به حرف اونا کنی
بچه ات گریه میکنه پاشو بغلش کن اتفاقا جلو اونا لوسش کن

باز خوبه هفته ای یبار میری

خیلی حساسی منم اینجوریم خیلی بده تا کسی کوچیک‌ترین نظر میده میرم‌توخودم خیلی به حرف مردم اهمیت میدیم من پسرم بچه هارومیزنه تایکی اخم کنه ناراحت میشم چون‌زیادی حساسم خیلی بده

از گریه ک راست میگن دختر من مثلا ی چیزی رو میخاد مثل گوشی میگم نه شروع میکنه ب قشقرق میرم میشینم رو مبل نگاشم نمیکنم گریه اشو تموم میکنه بیخیال میشه چون میدونه فهمیده نه من نه

از گریه که راست میگن بچه ها بیشتر برای جلب توجه این کارو میکنن مای خیلی ها تو فامیلمون هستن که با این کار الان بچسون با اینکه بزرگ شده همش گریه میکنه