دیشب بعد چند ماه رفتیم خونه برادر شوهرم دخترم آنقدری الکی گریه کرد نق زدن اعصابم خورد شد آخه یعنی چی خجالت می‌کشیدم بابت این کاراش مثلا دختر عموش میومد سمتش گریه میکرد می‌گفت بیا بغلم گریه میکرد آخه از وقتی به دنیا اومد دورشم شلوغ بوده چرا باید یکی میخواد بغلش کنه بوسش کنه گریه کنه راهکار دارید برام این هفته هم تعطیلات هست همگی می‌خوان برن شهرستان البته سالگرد زن عمو شوهرم هست من نمی‌دونم چیکار کنم برم یه کدومشون بخوان اینو بغل کنن یا هر چی میخواد گریه کنه بچه های جاریمم همش به من میگن زن عمو چرا اینجور می‌کنه منم بهونه میارم خوابش میاد چی بگم والا

باید بهشون بگی دخترم دوست نداره کسی بغلش کنه یا بوسش کنه تعارف نکن.
چون رو اعتماد به نفس بچه هم خیلی تاثیر داره
دختر منم دوست نداره منم به همه گفتم.

پسر من یه دوره اینجور بود فقط خونه مامانم ساکت یود نمیدونی چه قدر اذیت میشدم هرکس میدید گریه میکرد پیش کسی نمیرفت
الان درست شد

اینکه خوبه پسر من میگه بریم نمونیم اونجا
جای جدید دوس نداره مخصوصا اگه باباش باشه بهش گیر میده پشو بریم

خیلی خوبه که اتفاقا بگو زیاد دوس نداره بغل بشه اذیت میشه دوس داشته باشه خودش حتما میاد پیشتون کوچولوعه به زمان بیشتری احتیاج داره تا اشنا بشه باهاتون

بچه منم اینجوریه دوست نداره کسی بهش دست بزنه یا بغلش کنه یا بوسش کنن
البته الان یه کم بهتر شده
ولی متاسفانه تا یکی میاد سمتش میزنه نمیدونم چیکار کنم🥲

خب خجالت نداره
تو این سنها زیر ۲ سال یه چند ساعتی غریبی میکنه تا یخشون باز بشه
پسرم با اینکه عموش می ببینه یه ۳ ساعتی طول میکشه بره باهاش جوش بخوره