خانما رفتارم نگرانم کرده اینقدر میترسم کسی پسرمو اذیت کنه الان حس میکنم خجالتیه همش تو رفتارش با بقیه اونروز تو قطار ادا درمی‌آورد بچه ها میخندیدن خوشش اومد من بدم اومد میگفتم چرا اینجوری جلب توجه میکنه طاقت ندارم کسی بزنتش هرچی مامانم میگف حرص نخور بچن نمیتونم حساسیتم زیاده خودم گاهی دعواش میکنم اما یکی نگاه چپ کنه بغضم میگیره از تجربه هاتون بگید بنظرتون من کارم بده؟ اخه اشخاصی هم هستن ک ببرم بازی کنه اما یا میزنن یا زور میگن داد میزنن سرش چون بزرگترن منم دلم نمیاد اعصابم خرد میشه

من یه دوست روانشناس داشتم میگفت اگه کسی تو بازی بچه منم بزنه ازش تشکرمیکنم باعث میشه از پس خودش بربیاد. وقتی دعواش میشه با یه بچه ای دخالت نکن اونا از پس هم بر میان تو فقط بگو از خودت دفاع کن تو قوی قدرتمندی اجازه نده کسی دعوات کنه و .

باید یادش بدی خودش از خودش دفاع کنه این طوری بچه ای تربیت میکنی که تحت الشعاع مادرش هس به اصطلاح خودمون میگیم در آینده ممکنه بچه ننه بشه چون از الان برای همه چیزش فقط باید راهنمایی کنیم نه جلوگیری من بارها ،توی پارک دخترم کتک مثل هل خوردن زدنش واکنشی جز اینکه مامان جان تو هم بزن نشون ندادم میخام دخترم مستقل بزرگ بشه دایم تذکر دادن باعث میشه برای همه ی تصمیم هاتش فقط نیاز بدونه شما براش تصمیم بگیری .
البته که شما مادری خودتون بهتر میدونید چون پرسیدید نظرم رو گفتم

منم خیلی حساسم
بنظرم شما کار درستی کردی نزاشتی ادا در بیاره وگرنه آینده اینجور عادت میکنه بشه دلقلک دیگران .البته ک ادا با شیرین کاری فرق داره ها
در مورد زدن هم
منم اینجورم مثلا بردمش پارک ی بچه بی خودی اومد سمتش بزنش من سریع بچمو بردم کنار ولی اگ بچمو میزد قطعا برخورد جدی میکرد با بچه و مادرش