۵ پاسخ

این توجه رو از شوهرم میخواستم ولی هیچ وقت بروز نکرد .من موندم و احساس پشیمونی از بچه آوردن

دقیقا من چند روز پیش شام پختم شوهرم دوست نداشت گفت نمیخوام گشنم نیست خیلی دلم گرفت گریه کردم گفتم تو که شام نمیخواستی چرا من از خونه بابام اوردی اصلا (قبل زایمان همینجوری حرف میزدیم گفتم باید یکی بگیری ده روز کمکم بده )گفتم مگه قرار نشد کمکی بگیری چی شد دیگه ابجیش خونمون بود بهش گفت چرا کمکش نمی‌دید. میدونی اصلا بحث کمک یا کار نیست من خودم همه کارام میکنم ولی این که ادم دزک بشه محبت بشه بهش خیلی مهمه

عزیزم اگه آدم همسر با درکی داشته باشه اینطوری نمیشه ،از طرفی اینطوری به قضیه نگاه کن که مادر خودمون میادکه مراقب ما باشه چون نگران بچه ی خودشه اونم من همسرم از اول حس خوبی بهم داد تا من سرپا نشده بودم بچمو ندیده بود و منتظر مونده بود باهم بریم ببینیمش بی توجه به بقیه بهم خودش رسیدگی میکرد و به زور بهم خوراکی میداد بخورم با شوخی و خنده
تا الآنم با اینکه می‌ره سرکار و کلی خسته است تا نصف شب باهام بیدار میمونه ،تو کارهام کمکم میکنه و بارها بهم میگه به خودت فشار نیار کار خونه ارو بیخیال بابچه بخواب
آدم تو این روزا فقط به یه آدم درست نیاز داره اونم شریک زندگی ادمه و من واقعا ممنونم ازش که اجازه نداده تا الان احساس تنهایی کنم

عای گفتیا😔

هرکی میاد خونه یا زنگ میزنه همسرم مادرم بقیه
بچه چطوره
منم میگم خوبه یا نه بده
حالا اگ بد باشه حالش مگ ولم میکنن
یکی نیس بگه خودت چطوری
روحم تو عذابه 😔
بهم به روحم واقعا داره ظلم میشه 😭😭

احساس میکنم خیلی در حقم ظلم میشه تا صبح مشغول شیردادنو عوض کردن پوشکم صبحشم صبحانه بزارم ناهار درست کنم و ظرف بشورم دیگه خونم که هیچی هرچی تمیز میکنی بازم کثیفه یچم که همش بغلمه وسطای کار شوهرم یه بار نمیگه دستت دردنکنه این همه کازو تنهایی انجام میدی با این سن کمت منتم میزاره 😪😭

سوال های مرتبط

مامان مایا مامان مایا ۱۷ ماهگی
این باور که «نوزاد رو زیاد بغل نکنیم که بغلی نشه» یک باور قدیمی و تا حد زیادی نادرست است.

در واقع، نوزادان نیاز شدیدی به تماس فیزیکی، آغوش، و احساس امنیت دارند. در آغوش گرفتن نوزاد به شکل مکرر نه تنها باعث نمی‌شود که «بغلی» شود، بلکه به رشد روانی، عاطفی، و حتی جسمی او کمک می‌کند. تماس نزدیک با والدین، مخصوصاً در ماه‌های اول زندگی، باعث ترشح هورمون‌هایی مثل اکسی‌توسین در نوزاد و والد می‌شود که احساس دلبستگی، آرامش، و امنیت ایجاد می‌کند

چند نکته علمی:
• نوزاد زیر ۳ ماه هنوز توانایی لوس شدن یا «بغلی شدن» به اون شکلی که ما فکر می‌کنیم رو نداره. اون فقط داره با دنیا آشنا میشه و برای آرامش به تماس انسانی نیاز داره.
• آغوش گرفتن نوزاد به او کمک می‌کند استرس کمتری تجربه کند، وزن‌گیری بهتری داشته باشد و کمتر گریه کند.
• وابستگی ایمن که در نتیجه تماس زیاد و پاسخ‌دهی مناسب والد ایجاد می‌شود، در آینده باعث استقلال بیشتر کودک خواهد شد، نه کمتر.

پس اگر کسی گفت «بغلی میشه»، با خیال راحت می‌تونی بگی که نه تنها ضرری نداره، بلکه یکی از بهترین کارهایی‌ـه که میشه برای نوزاد انجام داد
مامان آراز 🩵 مامان آراز 🩵 ۲ ماهگی
بارداری فقط بزرگ شدن شکم نیست…
نه ماه، تمامِ وجودت رو برای ساختنِ یک آدم کوچیک قرض می‌دی.
بدنت تغییر می‌کنه، پوستت کش میاد، جای زخم می‌مونه، موهات می‌ریزه، خوابت به هم می‌ریزه و آخرش می‌رسی به زایمان؛
دردی که شاید هیچ‌وقت نتونی برای کسی توضیحش بدی.

بعدش هم شروعِ مادریه…
شب‌هایی که نمی‌خوابی، روزهایی که حتی فرصت نمی‌کنی یه دوشِ آروم بگیری،
غذا می‌خوری که سیر باشی، نه اینکه لذت ببری…
لباس می‌پوشی، اما خودت دیگه اولویت نیستی.
کم‌کم آینه رو نگاه می‌کنی و می‌بینی زنی که قبل از بچه بودی، جاش رو به مادری داده که خودش رو فراموش کرده.

شاید دیگه اون بدنِ قبل از بارداری رو نداشته باشی…
شاید روی شکمت خط‌هایی مونده باشه،
روی بدنت جای زخم زایمان،
زیر چشمت ردِ بی‌خوابی،
و توی دلت خستگی‌هایی که هیچ‌کس نمی‌بینه.

اما می‌دونی چیه؟
تو زیباییت رو از دست ندادی…
تو زیباییت رو خرجِ ساختنِ یک زندگی کردی.

اون خط‌های روی شکمت، شکستگی نیستن؛
ردِ روزهایی‌ان که یک جانِ دیگه رو توی خودت پرورش دادی.
اون زخم‌ها، کم شدنِ ارزش تو نیستن؛
مدرکِ جنگیدنِ توئن.
و اون زنی که گاهی خودش رو توی آینه نمی‌شناسه،
همون زنیه که هر روز با تمام خستگیش، باز هم برای بچه‌اش بلند میشه.

مادر شدن شاید خیلی چیزها رو ازت گرفت…
اما تو رو کوچک نکرد.
تو فقط یک زنِ قبل از مادر شدن نیستی؛
تو زنی هستی که از دلِ درد، یک زندگی به دنیا آورده.

پس اگر امروز بدنت مثل قبل نیست،
اگر خسته‌ای،
اگر خودت رو فراموش کردی،
اگر زخم‌هایی روی تنت مونده…

یادت باشه:
تو خراب نشدی؛
تو مادر شدی. ❤️

سلامتی همه مادران


بارداری زایمان شیردهی سزارین طبیعی