بارداری فقط بزرگ شدن شکم نیست…
نه ماه، تمامِ وجودت رو برای ساختنِ یک آدم کوچیک قرض می‌دی.
بدنت تغییر می‌کنه، پوستت کش میاد، جای زخم می‌مونه، موهات می‌ریزه، خوابت به هم می‌ریزه و آخرش می‌رسی به زایمان؛
دردی که شاید هیچ‌وقت نتونی برای کسی توضیحش بدی.

بعدش هم شروعِ مادریه…
شب‌هایی که نمی‌خوابی، روزهایی که حتی فرصت نمی‌کنی یه دوشِ آروم بگیری،
غذا می‌خوری که سیر باشی، نه اینکه لذت ببری…
لباس می‌پوشی، اما خودت دیگه اولویت نیستی.
کم‌کم آینه رو نگاه می‌کنی و می‌بینی زنی که قبل از بچه بودی، جاش رو به مادری داده که خودش رو فراموش کرده.

شاید دیگه اون بدنِ قبل از بارداری رو نداشته باشی…
شاید روی شکمت خط‌هایی مونده باشه،
روی بدنت جای زخم زایمان،
زیر چشمت ردِ بی‌خوابی،
و توی دلت خستگی‌هایی که هیچ‌کس نمی‌بینه.

اما می‌دونی چیه؟
تو زیباییت رو از دست ندادی…
تو زیباییت رو خرجِ ساختنِ یک زندگی کردی.

اون خط‌های روی شکمت، شکستگی نیستن؛
ردِ روزهایی‌ان که یک جانِ دیگه رو توی خودت پرورش دادی.
اون زخم‌ها، کم شدنِ ارزش تو نیستن؛
مدرکِ جنگیدنِ توئن.
و اون زنی که گاهی خودش رو توی آینه نمی‌شناسه،
همون زنیه که هر روز با تمام خستگیش، باز هم برای بچه‌اش بلند میشه.

مادر شدن شاید خیلی چیزها رو ازت گرفت…
اما تو رو کوچک نکرد.
تو فقط یک زنِ قبل از مادر شدن نیستی؛
تو زنی هستی که از دلِ درد، یک زندگی به دنیا آورده.

پس اگر امروز بدنت مثل قبل نیست،
اگر خسته‌ای،
اگر خودت رو فراموش کردی،
اگر زخم‌هایی روی تنت مونده…

یادت باشه:
تو خراب نشدی؛
تو مادر شدی. ❤️

سلامتی همه مادران


بارداری زایمان شیردهی سزارین طبیعی