👶🏻پسرم…
مادر شدنت شبیه هیچ‌کدوم از رویاهایی که قبلش داشتم نبود…
کسی از شب‌های بی‌پایان نگفته بود،
از چشم‌هایی که با خستگی می‌سوزن ولی با یه صدای کوچیک بیدار میشن…
از دل‌نگرونی‌هایی که بی‌دعوت میان و توی دل آدم خونه می‌کنن.

من مادر شدم،
با دست‌هایی که گاهی از خستگی می‌لرزن،
با چشم‌هایی که خواب رو فراموش کردن،
با قلبی که از همون لحظه‌ی اول، دیگه فقط برای تو می‌تپه.

راستش رو بخوای…
بزرگ کردنت همیشه قشنگ و آروم نیست،
گاهی سخت میشه، خیلی سخت…
گاهی بین گریه‌هات، بی‌خوابی‌هام، و روزهای تکراری
یه لحظه‌هایی هست که آدم کم میاره…
که دلش می‌خواد فقط چند دقیقه،
هیچ‌چیز نباشه جز سکوت.

اما درست همون لحظه‌ها…
تو با یه لبخند کوچیک،
با یه نگاه معصوم،
یا وقتی دستای کوچولوتو دورم حلقه می‌کنی،
یه کاری می‌کنی که همه‌ی خستگی‌ها رنگ ببازن.

پسرم…
تو دلیل بیدار موندن‌های منی،
دلیل خستگی‌هام…
اما قشنگ‌ترین دلیل زندگی من هم هستی.

تو به من یاد دادی
که عشق می‌تونه بی‌حد و مرز باشه،
می‌تونه توی دلِ خستگی‌ها هم رشد کنه،
می‌تونه آدم رو قوی‌تر از چیزی که فکر می‌کنه بسازه.

و من…
با تمام شب‌های بی‌خواب،
با تمام لحظه‌های سخت،
باز هم اگر به عقب برگردم
هزار بار دیگه انتخابت می‌کنم.

چون تو…
شیرین‌ترین خستگیِ دنیای منی،
قشنگ‌ترین سختیِ زندگی من،
و تمام قلب من💙...

چقد حرف دل منم بود

واای چرا من بغضی شدم موقع خوندن 🥹🥹🥹🥹

وایییییی دقیقا حرفای دل منه

سلام گلم میشه بگی پستونک گل پسرت چیه من چندتا گرفتم دخترم تف میکنه

اخی بچت چقد شبیه بچه منه

آخی چقدر قشنگ🥹😍 واقعا هم همین طوره گاهی انقدر منم خسته میشم ولی وقتی دخترم تو چشمام زل میزنه و می خنده همون لحظه همه چیو فراموش می کنم🥺 بچه عجیب موجود شیرینیه💞