سوال های مرتبط

مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
🌱 چطور با کودک سه‌ساله لجباز رفتار کنیم؟

لجبازی در سه‌سالگی معمولاً بخشی از مسیر رشد کودک و تلاش او برای مستقل شدن است
مهم اینه که هم مهربان باشیم، هم قاطع.

🔹 آرامش خودتون رو حفظ کنید
داد زدن و واکنش تند معمولاً لجبازی رو بیشتر می‌کنه.
با آرامش و صبوری صحبت کنید.

🔹 بهش حق انتخاب بدید
به‌جای دستور مستقیم، چند انتخاب ساده بهش بدید.
مثلاً: «اول مسواک می‌زنی یا اول قصه بخونیم؟»

🔹 قوانین مشخص داشته باشید
کودک باید بدونه بعضی قانون‌ها همیشه ثابت هستن. با آرامش و تکرار، به مرور یاد می‌گیره.

🔹 رفتارهای خوبش رو ببینید
وقتی همکاری می‌کنه یا رفتار خوبی داره، تشویقش کنید.
توجه به رفتار مثبت، اثر بیشتری داره.

🔹 دلیل لجبازی رو پیدا کنید
گاهی کودک فقط خسته، گرسنه یا ناراحته و نمی‌تونه احساسش رو درست بیان کنه.

🔹 از بازی و قصه کمک بگیرید
خیلی از مهارت‌ها رو می‌شه با بازی و داستان، راحت‌تر به کودک یاد داد.

🔹 خودتون الگوی خوبی باشید
کودک بیشتر از حرف‌ها، رفتار ما رو یاد می‌گیره.
نوع برخورد ما با عصبانیت و مخالفت، برای او یک آموزش مهمه.
مامان مهراد مامان مهراد ۲ سالگی
بازی شناخت احساسات 🥰

مامانای قشنگم، یکی از مهارت‌های مهمی که بهتره از سال‌های اول زندگی به بچه‌ها یاد بدیم، شناخت و نام‌گذاری احساساته. ❤️

برای مهراد این بازی ساده و دوست‌داشتنی رو درست کردم تا در قالب بازی با چند احساس پایه آشنا بشه:

😊 خوشحالی
😠 عصبانیت
😢 ناراحتی
😮 تعجب

برای ساختش فقط به یک تکه یونولیت، چند حلقه از رول دستمال کاغذی و چند توپ سبک نیاز داریم.

از مهراد می‌خوام هر توپ رو روی احساس مشابه خودش قرار بده؛ بعد درباره همون احساس باهاش صحبت می‌کنم.

مثلاً:
«این صورت خوشحاله، تو چه وقتایی خوشحال میشی؟»
«وقتی ناراحتی صورتت چه شکلی میشه؟»
«وقتی عصبانی میشی چی می‌تونه کمکت کنه؟»

هدف این بازی فقط این نیست که کودک اسم احساسات رو یاد بگیره؛ می‌خوایم کم‌کم یاد بگیره احساس خودش و دیگران رو تشخیص بده، اسمش رو بگه و درباره‌ش صحبت کنه. 🌱❤️

و یه نکته مهم: قرار نیست کودک در این سن همه احساسات رو کامل بشناسه یا بتونه درباره‌شون توضیح بده. آموزش احساسات باید ساده، کوتاه و در قالب بازی و تجربه‌های روزمره باشه. 🥰
مامان سورنا مامان سورنا ۲ سالگی
۷ راه ساده برای پرورش خلاقیت بچه‌ها

خلاقیت چیزی نیست که فقط با کلاس و آموزش به بچه‌مون یاد بدیم! بیشتر از هر چیزی، به فرصت تجربه کردن و فکر کردن نیاز داره.

🔹 سؤال‌های متفاوت بپرسیم
سؤال‌هایی که فقط یه جواب درست ندارن.
مثلاً بپرسیم:
اگه این مداد جادویی بود، فکر می‌کنی چه کاری می‌تونست بکنه؟ ✏️✨

🔹 بذاریم اشتباه کنه
قرار نیست بچه همیشه درست انجام بده. گاهی همین خراب کردن‌ها و دوباره امتحان کردن‌هاست که راه‌های تازه رو بهش نشون می‌ده.

🔹 باهاش بازی خلاقانه کنیم
قصه بسازیم، نمایش اجرا کنیم، نقاشی بکشیم و حتی گاهی بذاریم خودش قانون بازی رو تعیین کنه.

🔹 تخیلش رو جدی بگیریم
اگه گفت این ابر شبیه یه فیل پرنده‌ست! نگیم: چه حرفایی می‌زنی! فیل که پرواز نمیکنه😄
مثلا بپرسیم: خب! این فیل پرنده کجا می‌ره؟ چه ماجرایی داره؟

🔹 چالش‌های کوچیک براش بسازیم
مثلاً بگیم: فقط با سه تا رنگ، یه نقاشی بکش که قبلاً نکشیدی.

🔹 بذاریم با طبیعت و دنیای واقعی تجربه کنه
بازی در پارک، لمس کردن، ساختن، جمع کردن برگ‌ها و حتی کثیف شدن، فرصت‌های خوبی برای کشف کردنن.

🔹 تجربه‌های تازه در اختیارش بذاریم
کاردستی، آشپزی، ساختن و هر کاری که بهش فرصت بده خودش امتحان کنه و راه خودش رو پیدا کنه.

⭕️ نکته‌ی مهم:
خلاقیت بچه بیشتر از اینکه به آموزش ما وابسته باشه، به آزادی‌ای وابسته‌ست که برای تجربه کردن بهش می‌دیم.

هرچقدر کمتر بخوایم همه‌چیز رو به‌جاش انجام بدیم و جواب درست رو از قبل بهش بگیم، فرصت بیشتری پیدا می‌کنه که خودش فکر کنه، انتخاب کنه و راه‌های تازه رو کشف کنه. 🌱