من خونه مامانم میمونم به خاطر شرایطم
بعد مادر (پدرمم)با اینا میمونه
خونشون پر رفت و آمد یعنی دم به دقیقه دختراش میرن میان
دارم دیوونه میشم دیگه
بعد میان به درک
میان آمار میگیرن یکیشون عروسشون بارداره به خدا از وقتی باردار شده یعنی هیشکی ندیدتش
منه بدبخت یه دکتر میرم همه میفهمن میرم یه آمپول بزنم همه میفهمن
چند وقت پیش قرار بود من و بستری کنن
حالا هنوز معلوم نبودا بستری کنن یا نه
کل محل فهمیده بودن من قراره بستری بشم
یعنی هر جا میرفتم میگفتن عه پ تو رو بستری نکرده بودن
مامان منم ساده میگم خب یه بار تند برخورد کن باهاشون بزار خودشونو جمع کنن میان پیش مادرشون یا میان آمار من و بگیرن
بخدااااا دیوونه شدم دیگه
یعنی من از کل بارداریم هیچییی نفهمیدما هیچی
خدایاااا قوربونت برم فقط این یه ماه و مراقب بچم باش بسلامتی بیاد بغلم 🥲🤲🏻

من که از اولش خونه خودم بودم همش یک هفته رفتم خونه مادرم اونم مجبور شدم آدم خونه خودش راحت تره

برو اتاق خودتو به خوابی بزن منم کارم این بود به مامانمم میسپردم که هیچ کس راه نده اتاق بگو خوابه الان خوابیده

خونه خودت بنظرم باشی بهتره.

عزیزم خب با این شرایط که اذیتی، کاش خونه خودت بودی و مادرت میومد سر میزد
من خودم خونه مامانم برم، بالاخره نمیتونیم بگیم که کسی نیاد، یهو دایی میاد و حال و احوال میپرسه و..

بعد بدنیا اومدن بچه هم میمونی اونجا

بیشتر باید با بابات صحبت کنی این چند ماه مادر بزرگت بفرسته خونه دختراش