شماهم گاهی از بچتون عصبانی و ناراحت میشین و دلتون برا دوران مجردیتون تنگ میشه؟

اره عزیزم

ن والا تاحالا نشده باشوهرم دعوا کنم میافتم یاده مجردیام میگم کاش میشد مجرد بود و بچه دارشد🤣

خیلیییییییییییییی

نه دلم تنگ نمیشه

نه چرا بايد از دست طفل معصوم عصباني بشم؟؟ اين تصميمي بوده كه من گرفتم پس بايد اين خستگي ها رو تحمل كنم

من که از مجردی هم چیزی نفهمیدم

نه عصبی نمیشم ولی خب خسته میشم

تا دلت بخواد مخصوصا من که خیلی زود بچه دار شدم خیلی خسته میشم خب با وجود دوست داشتن دخترم ولی خب دست تنها از بارداریی تا الان خب واقعا خسته میشم

اره عصبانی میشم ولی بیشتر از دست خودم ناراحت میشم
من کلن یعنی بهت بگم بجز شوهرم ی نفر تو زندگیم نیست ک حتی یک ثانیه حتی یک ثانیه بچمو نگه داره بخدا شوهرم هم صبح میرع شب میاد ن تفریحی ن استراحتی هیچ ولی واقعا دلم برای دوتایی بودنمون با شوهرم تنگ میشه ولی سه نفره را بیشتر دوست دارم اینک با چ عشقی ب شیطنت های پسرمون نگاه می‌کنیم چقدر شیرین و بامزس اگ صدبار دیگ هم برگردم عقب بازم دوست دارم زن این مرد و مادر این پسر باشم

هنوز مونده عصبی و ناراحت بشی. بزار یکی دو ساله بشه. اینقدر. فضول میشه و. همه جا بهم می‌ریزه نگم من در مرز دیونه شدنم 🤣😅 از دست پسرم. مخصوصا. موقعی که خواهرش خوابع و بیدارش می‌کنه یا داد میزنه یا میزنتش

اصلا خیلی خیلی بیشتر متاهلی و بچه داریو دوس دارم

تنهایی واقعا نمیکشم بچه رو نگه دارم

من خیلی این مدلی میشم واقعا آدم خسته میشه، نه استراحتی، نه تفریحی، زندگی کلا یکنواخت شده

اره 🥲

نه ...