سلام
مامان ها من دلم گرفته
ديروز رفتم خونه مادربزرگم دخترم بهم خيلى وابسته اس اصلا از بغل من بايين نمياد حتى بغل باباش هم نميره فقط من
فك كن من انقد خسته ام خيلى زياد
نه راحت ميتونم نهار بخورم نه شام چون هواسم به دخترمه
شب اومديم خونه بخوابيم دخترم مقاومت ميكرد بهش گفتم مرض تورو بگيره بگير بخواب من خيلى خستم
همسرم پاشد گفت نگو مرض نميذارى بخوابم
عصبانى شدم بهش حرف زدم گفتم يكبار نميگى زنم خسته شدم فقط از من با ساختى كه نبايد خسته شم چون بچه بهم وابسته اس

واقعا خیلی سخته کاملا درکت میکنم چی میگی
منم گاهی اوقات از نظر روحی خیلی داغون میشم انقد تو تنهایی گریه میکنم
کلا افسردگی گرفتم حوصلههه هیچیییی رو ندارم
هیچ جا بهم خوش نمیگذره ، حس و حال هیچیو دیگه ندارم

من از بچه داری خسته نمیشم
از اینکه شوهرم درک نمیکنه و یه بار. نمیگه خسته نباشی، واقعا اذیتی، یه جمله اینطوری یه حس خوب
یه آرامش دادن خشک و خالی
هیچی

همه همینن
من دیگه روزی صدتا جنگ میکنم
میگه برو خونه مامانت تا بچه رو بگیرن و بخواب
گفتم بچه توعه اونوقت برم بدم اونا بگیرنش
پررو تر از اینا کسی نیست

عزیزم‌همشون همینن .دختر من قبلا به باباش وابیته بود بغل من‌نمیومد تاز‌گیا فقططط میچسبه به من ....

جالبه چیزی هم بگی میگن زنا غرمیزنن
بابا شمایه بارببین چه مرگمونه بعدزر بزنید

ببین عزیزم هیچ وقت هیچ کس نمیتونه تورو درک کن...انتظار هم داشته باشی ناامید میشی...حتی یه مادر یه مادر دیگه مثلا درک میکنن ولی شرایطشون کلا باهمه فرق میکنه..شاید یکی باوجود کمکهای همسرش خسته باشه...شاید یکی با دست تنها بودن خسته باشه...بنظرم تو اینجور شرایط انتظار نداشته باشی خیلی بهتره...تا تو ذوقت بخوره وکلا ناامید بشی

این مردااینقدر پرروان.شوهرمنم واکسن زدیم شبش میگم پاشوبخابون نمیخابه میگه خابم میادقشنگ خابید.یه دقه دادم دستش دسشویی برم دست زدبه بینی بچه گریش دراومد آروم نمیشد.یعنی میخاستم این دوروزه خفش کنم

محلش نده

الانم زنگ زد اون طلبكاره باچسى حرف ميزنه