مامانا خیلی دلم گرفته دخترم هرکی و میبنه یا میبرم بیرون هرجا کسی میاد خونمون به شدت میترسه و غريبی می کنه فقط دوست داره خونه باشه دیگه کم آوردم نمی دونم چکار کنم دخترداییم و شوهرش اومدن کاری این بچه کرد چایی نخورده رفتن تو ماشین گریه و ترس و استرس داره یه مغازه یا بازار میبرم کوفتم میشه جوری گریه می کنه همه بهمون نگاه می کنن چکار کنم

دختر منم مثل دختر شما بود اینقدر بردمش تو خیابون گردوندمش باکالسکه تا الان عادت کرده ماشاالله الان حتی اگه چندنفر واسه اولین بار ببینه کلی واسشون میخنده ومیره بغلشون دخترت و ببر تو اجتماع اوایل سخته بعد چندروزعادت میکنه هرروز ببرش

عزیزم نگران نباش تا یه حدیش اقتضای سنشونه پسر منم خونه جدید میره آدم جدید تو اون خونه میبینه بغض میکنه گاهی هم گریه ولی بیرون اینجوری نیست تو خیابون مرکز خرید پارک آدما رو میبینه کاملاً ارتباط میگیره ولی تو خونه کسی میره که تا حالا نرفته باشه اذیت میشه
ولی یکم صبوری کن این روزا میگذره نگران اجتماعی شدنش هم نباش به وقتش با آدما ارتباط میگیره

از اول اینجوری بود یا تازه شده ؟

یجورای اضطراب اجتمایی داره عزیزم
توی خونه براش آهنگ بزار باهاش برقص مسخره بازی کن بخندونش باهاش بازی کن براشش وقت بگذرون
مرتب آهنگ بزار مرتب تلویزیون روشن کن تا صدا های آدم های مختلف پخش بشه تصویر ببینه
بیشتر ببرش بیرون باهشا حرف بزن بگو مثلا ببین زینب خانوم؟ اینحا اسباب بازی فروشیه اسباب بازی میفروشن
یا جاهای مختلف ببرش
اول از پارک شروع کن سعی کن اول جاهای خلوت ببریش تا کم کم عادت کنه
از کوچیکش بیرون نبردیش؟

دخترمنم اینجوری یه خونه میرم تایکی دوساعت طول میکشه عادت کنه ادم رو نگاه میکنه میزنه زیرگریه باهمه غریبی میکنه ازبس که همش خونه ایم دوتایی به خودم خیلی وابسته شده