شاید درون گرا باشه
ولش کنید نه خودتونو اذیت کنید نه بچه رو بزارید هرجور دوست داره و آرومه باشه
اصلا هم به دیگران نگید خجالتیه یا...
بگو دخترم آرومه و با خودش راحته
منم بچه بودم اینجور بودم و با تنهاییم لذت میبردم و تا 16 سالگیم که یکهو تغییر کردم
بله میشه گریه کن باشه،هر بچه ای یه جوره،اگر بقیه مسائلش نرماله اینم مشکلی نداره،شخصیت بچه ها فرق داره کم کم درست میشه
پسر منه دقیقااا همینه و من بشدت خسته ام
هر جا میرم تا نیم ساعت اول بهم چسبیده
بعد باید براش یواش با جیزی سرگرمی کنمک شاید بیاد ب دست
این تازه واسه جا و کسایی ک میشناسه
غریبه ک هیچ
گریه نمیکنه میچسبه ب من.اسارس میگیره
ولی در نهایت خووب میشه
ولی چ فایده
منمکلافم
باید ببری کاردرمانی ببنیم ب چ بخشی ارجاع میده
پسر منم تقریبا اینطوریه ولی یکم بهتر شده اونم از بس تو شاوغی بردم مسافرت رفتیم
ولی هنوزم خیلی جاها میریم گریه میکنه میگه از بغلت منو زنین نذار کسی نباید طرفش بیاد
خب عزیزم ببرش پیش مشاور روانشناس کودک ازش راهنمایی بگیر شاید بتونه کمکت کنه اینجوری خودت و دخترت اذیت هستی
میبریش پارک و شهر بازی تاب و سرسره هم گریه میکنه؟
باید با یه مشاور کودک صحبت کنی شاید لازم باشه بازی درمانی ببریش.
پسرمو که میبردم کارگاه مادروکودک این مورد بود مشاورای اونجا راهنماییش کردن
پسر منم دقیقا همینجوری بود میرفتیم خونه مامانم یکی میومد گرررریه ک نیاد
یا خونه یکی میرفتم گریه میکرد ک نمیام
قشنگ درکت میکنم
العانم میریم خونه خواهرشوهر اولش گریه یا کلا بغل باباشه آرامآرام میبرمش اتاق
یا میگم دستتو بگیر رو صورتت کسی نبینه
یکی میاد خونمون به بزرگترا میگم ک صداش نکنن اصلا خودم با شکلات لواشک میدم بهش ببره پخش کنه یکم بهتر شده
البته بچه بود خیلییی گریه میکرد العان خوب شده
روزانه پیام مشاور، متناسب با سن کودکتون دریافت کنین.
سوالاتتون رو از مامانای با تجربه بپرسین.
با بازیهایی که به رشد هوش و خلاقیت فرزندتون کمک میکنه آشنا بشین.