وقتی تو بیمارستان ها میرفتم میدیدم که همراه مربص
ض یا خود مریض رو صندلی ها دراز میکشدم همش میگفتم وووای خجالت نمیکشن😐


دیشب تا دو شب جمع کردم شستم.... ساعت ۳خوابیدم ساعت۶بیدار شدم برا مادرم صبحونه اماده کردم که تا ۷بخوره که باید بعدش چیزی نمیخورد ساعت۸دخترم بردم مدرسش ازمون داشته داده تا ۱۰اومدم خونه سریع ماکارانی اماده کردم پسرم سپردم به دخترم. و مامان برداشتم اومدم بیمارستان. وتا الان که ساعت ۲کار های بستری پذیرش تعویض لباس هاش.. و تازه بردن اتاق عمل گفت ۱ساعت تا ۲ساعت زمان میبره و باید تو سالن انتظار بشینم تا صدام کنن و من پاره ترینم و دیدم تو سالن هر همراهی یه طرف دراز کشیده از کمردرد منم رو صندلی دراز کشیدم. 🤦‍♀️اینجا بود که فهمیدم چرا رو صندلی ها دراز میکشن و خدا اول شفا بده مریضارو بعدم قوت بده همراه هارو. فقط میدونم که رسیدم خونه باید از فرق سر تا شست پا دوش بگیرم لباس هامو بشورم😒

آره تا سر خود آدم نیاد درک نمیکنه تایمی ک سارای بیمارستان بستری بود یک هفته میموندیم تو بیمارستان چون ج نگ هم بود نمیرفتیم خونه ،شب صندلی هارو میچسبوندیم ب هم دراز میکشیدیم ☹️خیلی سخته خدا شفا بده همه مریضارو

آمین.
من ۳ ماه رو صندلی خوابیدم اونم فقط با آرام بخش
دخترم بیمارستان بود

ایشالا هیچوقت هیچکس درگیر بیمارستان نباشه همه شفا بگیرن🥲😔

انشالله لباس عافیت تن کنید . سلامت باشید هبچکس درگیر بیمارستان نشه ک خیلی بده